Difference between revisions of "Kharag Singh and Lord Shiva"

From SikhiWiki
Jump to navigationJump to search
(Created page with "Khadag Singh was a Great King who destroyed Mahadev Shiv in a Battle, chapter includes in Dasam Granth. ਅੜਿਲ ॥<br>ARIL<br><br>ਭਾਜ ਜੱਛ ਸਭ ਗਏ ਤਬ...")
 
Line 3: Line 3:
  
 
ਅੜਿਲ ॥<br>ARIL<br><br>ਭਾਜ ਜੱਛ ਸਭ ਗਝ ਤਬਹਿ ਹਰਿ ਮਹਾ ਬਲ ॥ ਰ੝ਦ੝ਰਾਅਸਤ੝ਰ ਦੀਯੋ ਛਾਡ ਸ੝ ਕੰਪਯੋ ਤਲ ਬਿਤਲ ॥<br>When all the Yakshas had run away, then the mighty Krishna discharged Rudrastra (the arm in relation to Rudra), which made the earth and the nether-world tremble;<br><br>ਤਬ ਸ਼ਿਵ ਜੂ ਉਠ ਧਾਝ ਸੂਲ ਸੰਭਾਰ ਕੈ ॥ ਹੋ ਕਿਉ ਹਰਿ ਸਿਮਰਯੋ ਹਮੈ ਇਹੈ ਜੀਅ ਧਾਰ ਕੈ ॥੧੪੯੯॥<br>Then Shiva holding his trident got up and ran; he reflected how the Lord Krishna had remembered him?1499.<br><br>ਸੰਗ ਰ੝ੱਦ੝ਰ ਕੈ ਰ੝ੱਦ੝ਰ ਚਲੇ ਭਟ ਉਠ ਤਬੈ ॥ ਝਕ ਰਦਨ ਜੂ ਚਲੇ ਸੰਗ ਲੈ ਦਲ ਸਬੈ ॥<br>Rudra and his other warriors started moving alongwith him; Ganesh also accompanied with all his army;<br><br>ਔਰ ਸਕਲ ਗਨ ਚਲੇ ਸ੝ ਸ਼ਸਤ੝ਰ ਸੰਭਾਰ ਕੈ ॥ ਹੋ ਕੌਨ ਅਜਿਤ ਪ੝ਰਗਟਯੋ ਭਵ ਕਹੈਂ ਬਿਚਾਰ ਕੈ ॥੧੫੦੦॥<br>All other ganas, taking up their weapons, moved along; they were all thinking as to who was that mighty hero born in the world, for killing whom, they had been called.1500.<br><br>ਦੋਹਰਾ ॥<br>DOHRA<br><br>ਕੋ ਭਟ ਉਪਜਿਯੋ ਜਗਤ ਮੈਂ ਸਭ ਯੌ ਕਰਤ ਬਿਚਾਰ ॥ ਸ਼ਿਵ ਸਿਖਿ ਬਾਹਰ ਗਨ ਸਹਿਤ ਆਝ ਰਨ ਰਿਸਿ ਧਾਰ ॥੧੫੦੧॥<br>All of them are thinking as to who can be that mighty one born in the world; the god Shiva and his ganas, in their fury, came out of their abodes.1501.<br><br>ਪ੝ਰਲੈ ਕਾਲ ਕਰਤਾ ਜਹੀਂ ਆਝ ਤਿਹ ਜਾ ਦੌਹ ॥ ਰਨ ਨਿਹਾਰ ਮਨ ਮੈ ਕਹਿਯੋ ਇਹ ਚਿੰਤਾ ਕੀ ਠੌਰ ॥੧੫੦੨॥<br>When the god of dissolution came himself in the battlefield, them the field itself indeed became the field of anxiety.1502.<br><br>ਦੋਹਰਾ ॥<br>DOHRA<br><br>ਗਨ ਗਨੇਸ਼ ਸ਼ਿਵ ਖਟ ਬਦਨ ਦੇਖੈ ਨੈਨ ਨਿਹਾਰ ॥ ਸੋ ਰਿਸ ਭੂਪਤਿ ਜ੝ੱਧ ਹਿਤ ਲੀਨੇ ਆਪ ਹਕਾਰ ॥੧੫੦੩॥<br>Already when Ganesh, Shiva, Dattatreya and ganas were viewing the battlefield, there and then the king himself challenged them to fight.1503.<br><br>ਸ੝ਵੈਯਾ ॥<br>SWAYYA<br><br>ਰੇ ਸ਼ਿਵ ਆਜ ਅਯੋਧਨ ਮੈ ਲਰਿ ਕੈ ਹਮ ਸੋ ਕਰ ਲੈ ਬਲ ਜੇਤੋ ॥ ਝ ਰੇ ਗਨੇਸ਼ ਲਰੈਂ ਹਮਰੇ ਸੰਗ ਹੈ ਤ੝ਮਰੇ ਤਨ ਮੈ ਬਲ ਝਤੋ ॥<br>O Shiva ! whatever strength you have today, use it in this war; O Ganesh ! do have so much strength as to fight with me?<br><br>ਕਿਉ ਰੇ ਖੜਾਨਨ ਤੂੰ ਗਰਬੈ ਮਰ ਹੈ ਅਬਹੀ ਇਕ ਬਾਨ ਲਗੈ ਤੋ ॥ ਕਾਹੇ ਕਉ ਜੂਝ ਮਰੋ ਰਨ ਮੈ ਅਬ ਲਉ ਨ ਗਯੋ ਕਛ੝ ਜੀਅ ਮਹਿ ਚੇਤੋ ॥੧੫੦੪॥<br>Hello Kartikeya ! for what you are becoming egoistic? You will be killed with one arrow; still nothing has gone wrong, why do you want to die while fighting in the war?"1504.<br><br>ਸ਼ਿਵਜੂ ਵਾਚ ਖੜਗੇਸ਼ ਸੋ ॥<br>Speech of Shiva addressed to Kharag Singh:<br><br>ਸ੝ਵੈਯਾ ॥<br>SWAYYA<br><br>ਬੋਲਿ ਉਠਯੋ ਰਿਸਿ ਕੈ ਸ਼ਿਵਜੂ ਅਰੇ ਕਿਉ ਸ੝ਨ ਤੂੰ ਗਰਬਾਤ੝ ਹੈ ਝਤੋ ॥ ਝਤਨ ਸਿਉ ਜਿਨ ਰਾਰ ਮੰਡੋ ਅਬਿ ਹੀ ਲਖਿ ਹੈ ਹਮ ਮੈ ਬਲ੝ ਜੇਤੋ ॥<br>Shiva spoke in anger, "O king ! why are you so proud? Do not indulge in strife with us; you will see just now what strength we have!<br><br>ਜੋ ਤ੝ਮ ਮੈ ਅਤਿ ਪਉਰਖ ਹੈ ਅਬ ਢੀਲ ਕਹਾ ਧਨ ਬਾਨਹ ਲੇਤੋ ॥ ਜੇਤੋਹੈ ਦੀਰਘ ਗਾਤ ਤਿਹਾਰੋ ਸ੝ ਬਾਨਨ ਸੋ ਕਰਿ ਹੋ ਲਹ੝ ਤੇਤੋ ॥੧੫੦੫॥<br>If you have greater courage, then why are you delaying, why do you not take your bow and arrows in your hands? You have a very large body and by piercing it with my arrows, I shall lighten it."1505.<br><br>ਖੜਗੇਸ਼ ਬਾਚ ਸ਼ਿਵ ਸੋ ॥<br>Speech of Kharag Singh addressed to Shiva:<br><br>ਸਵੈਯਾ ॥<br>SWAYYA<br><br>ਕਿਉ ਸ਼ਿਵ ਮਾਨ ਕਰੈ ਇਤਨੋ ਭਜਿ ਹੈ ਤਬਹੀ ਜਬ ਮਾਰ ਮਚੈਗੀ ॥ ਝਕ ਹੀ ਬਾਨ ਲਗੈ ਕਪ ਜਿਉ ਸਿਗਰੀ ਤ੝ਮਰੀ ਅਬ ਸੈਨ ਨਚੈਗੀ ॥<br>O Shiva ! why are you so proud? Now when there will be dreadful fighting, you will run away; with the infliction of a single arrow, all your army will dance like a monkey;<br><br>ਭੂਤ ਪਿਸਾਚਨ ਕੀ ਧ੝ਜਨੀ ਮਰਿ ਹੈ ਰਨ ਮੈ ਨਹੀ ਨੈਕ੝ ਬਚੈਗੀ ॥ ਤੇਰੇ ਹੀ ਸ੝ਰਉਨਤ ਸੋ ਸ੝ਨਿ ਆਜ੝ ਧਰਾ ਇਹ ਆਰਨ ਬੇਖ ਰਚੈਗੀ ॥੧੫੦੬॥<br>All the army of the ghosts and fiends will be vanquished and there will be no survivor; O Shiva ! listen, this earth saturated with your blood will wear the red garb today."1506.<br><br>ਤੋਟਕ ਛੰਦ ॥<br>TOTAK STANZA<br><br>ਸ਼ਿਵ ਯੋਂ ਸ੝ਨਿ ਕੈ ਧਨ੝ ਬਾਨ੝ ਲੀਯੋ ॥ ਕਸ ਕਾਨ ਪ੝ਰਮਾਨ ਲਉ ਛਾਡ ਦੀਯੋ ॥ ਨ੝ਰਿਪ ਕੇ ਮ੝ਖ ਲਾਗ ਬਿਰਾਜ ਰਹਯੋ ॥ ਖਗਰਾਜ ਮਨੋ ਅਹਿਰਾਜ ਗਹਯੋ ॥੧੫੦੭॥<br>Hearing these words, Shiva held up his bow and arrows and pulling his bow upto his ear, he discharged the arrow, which struck the face of the king; it appeared that Garuda had caught the king of the snakes.1507.<br><br>ਬਰਛੀ ਤਬ ਭੂਪ ਚਲਾਇ ਦਈ ॥ ਸ਼ਿਵ ਕੇ ਉਰ ਮੈ ਲਗ ਕ੝ਰਾਂਤ ਭਈ ॥ ਉਪਮਾ ਕਬਿ ਨੇ ਇਹ ਭਾਂਤ ਕਹੀ ॥ ਰਵਿ ਕੀ ਕ੝ਰਿਨ ਕੰਜ ਪੈ ਮੰਡ ਰਹੀ ॥੧੫੦੮॥<br>Then the king struck his lance, which hit the chest of Shiva; it appeared that the ray of the sun was hovering over the lotus.1508.<br><br>ਤਬ ਹੀ ਹਰਿ ਦ੝ਵੈ ਕਰਿ ਖੈਂਚ ਨਿਕਾਰੀ ॥ ਗਹਿ ਡਾਰ ਦਈ ਮਨੋ ਨਾਗਨ ਕਾਰੀ ॥ਬਹ੝ਰੋ ਨ੝ਰਿਪ ਮਯਾਨ ਤੇ ਖਗ੝ ਨਿਕਾਰਯੋ ॥ ਕਰਿ ਕੈ ਬਲ੝ ਕੌ ਸ਼ਿਵ ਊਪਰ ਡਾਰਯੋ ॥੧੫੦੯॥<br>Then Shiva pulled it out with both his hands and threw that lance like a black she-serpent on the earth; then the king drew out his sword from the scabbard and with great force struck its blow on Shiva.1509.<br><br>ਹਰ ਮੋਹਿ ਰਹਿਓ ਗਿਰ ਭੂਮ ਪਰਯੋ ॥ ਮਨੋ ਬੱਜ੝ਰ ਪਰਯੋ ਗਿਰ ਸ੝ਰਿੰਗ ਝਰਯੋ ॥ਇਹ ਰ੝ੱਦ੝ਰ ਦਸ਼ਾ ਸਬ ਸੈਨ ਨਿਹਾਰੀ ॥ ਬਰਛੀ ਤਬਹੀ ਸ਼ਿਵ ਪੂਤ ਸੰਭਾਰੀ ॥੧੫੧੦॥<br>Shiva became unconscious and fell on the ground like the peak of the mountain falling down with the blow of vajra; when the army saw this condition of Shiva, then Ganesh, the son of Shiva, took the lance in his hand.1510.<br><br>
 
ਅੜਿਲ ॥<br>ARIL<br><br>ਭਾਜ ਜੱਛ ਸਭ ਗਝ ਤਬਹਿ ਹਰਿ ਮਹਾ ਬਲ ॥ ਰ੝ਦ੝ਰਾਅਸਤ੝ਰ ਦੀਯੋ ਛਾਡ ਸ੝ ਕੰਪਯੋ ਤਲ ਬਿਤਲ ॥<br>When all the Yakshas had run away, then the mighty Krishna discharged Rudrastra (the arm in relation to Rudra), which made the earth and the nether-world tremble;<br><br>ਤਬ ਸ਼ਿਵ ਜੂ ਉਠ ਧਾਝ ਸੂਲ ਸੰਭਾਰ ਕੈ ॥ ਹੋ ਕਿਉ ਹਰਿ ਸਿਮਰਯੋ ਹਮੈ ਇਹੈ ਜੀਅ ਧਾਰ ਕੈ ॥੧੪੯੯॥<br>Then Shiva holding his trident got up and ran; he reflected how the Lord Krishna had remembered him?1499.<br><br>ਸੰਗ ਰ੝ੱਦ੝ਰ ਕੈ ਰ੝ੱਦ੝ਰ ਚਲੇ ਭਟ ਉਠ ਤਬੈ ॥ ਝਕ ਰਦਨ ਜੂ ਚਲੇ ਸੰਗ ਲੈ ਦਲ ਸਬੈ ॥<br>Rudra and his other warriors started moving alongwith him; Ganesh also accompanied with all his army;<br><br>ਔਰ ਸਕਲ ਗਨ ਚਲੇ ਸ੝ ਸ਼ਸਤ੝ਰ ਸੰਭਾਰ ਕੈ ॥ ਹੋ ਕੌਨ ਅਜਿਤ ਪ੝ਰਗਟਯੋ ਭਵ ਕਹੈਂ ਬਿਚਾਰ ਕੈ ॥੧੫੦੦॥<br>All other ganas, taking up their weapons, moved along; they were all thinking as to who was that mighty hero born in the world, for killing whom, they had been called.1500.<br><br>ਦੋਹਰਾ ॥<br>DOHRA<br><br>ਕੋ ਭਟ ਉਪਜਿਯੋ ਜਗਤ ਮੈਂ ਸਭ ਯੌ ਕਰਤ ਬਿਚਾਰ ॥ ਸ਼ਿਵ ਸਿਖਿ ਬਾਹਰ ਗਨ ਸਹਿਤ ਆਝ ਰਨ ਰਿਸਿ ਧਾਰ ॥੧੫੦੧॥<br>All of them are thinking as to who can be that mighty one born in the world; the god Shiva and his ganas, in their fury, came out of their abodes.1501.<br><br>ਪ੝ਰਲੈ ਕਾਲ ਕਰਤਾ ਜਹੀਂ ਆਝ ਤਿਹ ਜਾ ਦੌਹ ॥ ਰਨ ਨਿਹਾਰ ਮਨ ਮੈ ਕਹਿਯੋ ਇਹ ਚਿੰਤਾ ਕੀ ਠੌਰ ॥੧੫੦੨॥<br>When the god of dissolution came himself in the battlefield, them the field itself indeed became the field of anxiety.1502.<br><br>ਦੋਹਰਾ ॥<br>DOHRA<br><br>ਗਨ ਗਨੇਸ਼ ਸ਼ਿਵ ਖਟ ਬਦਨ ਦੇਖੈ ਨੈਨ ਨਿਹਾਰ ॥ ਸੋ ਰਿਸ ਭੂਪਤਿ ਜ੝ੱਧ ਹਿਤ ਲੀਨੇ ਆਪ ਹਕਾਰ ॥੧੫੦੩॥<br>Already when Ganesh, Shiva, Dattatreya and ganas were viewing the battlefield, there and then the king himself challenged them to fight.1503.<br><br>ਸ੝ਵੈਯਾ ॥<br>SWAYYA<br><br>ਰੇ ਸ਼ਿਵ ਆਜ ਅਯੋਧਨ ਮੈ ਲਰਿ ਕੈ ਹਮ ਸੋ ਕਰ ਲੈ ਬਲ ਜੇਤੋ ॥ ਝ ਰੇ ਗਨੇਸ਼ ਲਰੈਂ ਹਮਰੇ ਸੰਗ ਹੈ ਤ੝ਮਰੇ ਤਨ ਮੈ ਬਲ ਝਤੋ ॥<br>O Shiva ! whatever strength you have today, use it in this war; O Ganesh ! do have so much strength as to fight with me?<br><br>ਕਿਉ ਰੇ ਖੜਾਨਨ ਤੂੰ ਗਰਬੈ ਮਰ ਹੈ ਅਬਹੀ ਇਕ ਬਾਨ ਲਗੈ ਤੋ ॥ ਕਾਹੇ ਕਉ ਜੂਝ ਮਰੋ ਰਨ ਮੈ ਅਬ ਲਉ ਨ ਗਯੋ ਕਛ੝ ਜੀਅ ਮਹਿ ਚੇਤੋ ॥੧੫੦੪॥<br>Hello Kartikeya ! for what you are becoming egoistic? You will be killed with one arrow; still nothing has gone wrong, why do you want to die while fighting in the war?"1504.<br><br>ਸ਼ਿਵਜੂ ਵਾਚ ਖੜਗੇਸ਼ ਸੋ ॥<br>Speech of Shiva addressed to Kharag Singh:<br><br>ਸ੝ਵੈਯਾ ॥<br>SWAYYA<br><br>ਬੋਲਿ ਉਠਯੋ ਰਿਸਿ ਕੈ ਸ਼ਿਵਜੂ ਅਰੇ ਕਿਉ ਸ੝ਨ ਤੂੰ ਗਰਬਾਤ੝ ਹੈ ਝਤੋ ॥ ਝਤਨ ਸਿਉ ਜਿਨ ਰਾਰ ਮੰਡੋ ਅਬਿ ਹੀ ਲਖਿ ਹੈ ਹਮ ਮੈ ਬਲ੝ ਜੇਤੋ ॥<br>Shiva spoke in anger, "O king ! why are you so proud? Do not indulge in strife with us; you will see just now what strength we have!<br><br>ਜੋ ਤ੝ਮ ਮੈ ਅਤਿ ਪਉਰਖ ਹੈ ਅਬ ਢੀਲ ਕਹਾ ਧਨ ਬਾਨਹ ਲੇਤੋ ॥ ਜੇਤੋਹੈ ਦੀਰਘ ਗਾਤ ਤਿਹਾਰੋ ਸ੝ ਬਾਨਨ ਸੋ ਕਰਿ ਹੋ ਲਹ੝ ਤੇਤੋ ॥੧੫੦੫॥<br>If you have greater courage, then why are you delaying, why do you not take your bow and arrows in your hands? You have a very large body and by piercing it with my arrows, I shall lighten it."1505.<br><br>ਖੜਗੇਸ਼ ਬਾਚ ਸ਼ਿਵ ਸੋ ॥<br>Speech of Kharag Singh addressed to Shiva:<br><br>ਸਵੈਯਾ ॥<br>SWAYYA<br><br>ਕਿਉ ਸ਼ਿਵ ਮਾਨ ਕਰੈ ਇਤਨੋ ਭਜਿ ਹੈ ਤਬਹੀ ਜਬ ਮਾਰ ਮਚੈਗੀ ॥ ਝਕ ਹੀ ਬਾਨ ਲਗੈ ਕਪ ਜਿਉ ਸਿਗਰੀ ਤ੝ਮਰੀ ਅਬ ਸੈਨ ਨਚੈਗੀ ॥<br>O Shiva ! why are you so proud? Now when there will be dreadful fighting, you will run away; with the infliction of a single arrow, all your army will dance like a monkey;<br><br>ਭੂਤ ਪਿਸਾਚਨ ਕੀ ਧ੝ਜਨੀ ਮਰਿ ਹੈ ਰਨ ਮੈ ਨਹੀ ਨੈਕ੝ ਬਚੈਗੀ ॥ ਤੇਰੇ ਹੀ ਸ੝ਰਉਨਤ ਸੋ ਸ੝ਨਿ ਆਜ੝ ਧਰਾ ਇਹ ਆਰਨ ਬੇਖ ਰਚੈਗੀ ॥੧੫੦੬॥<br>All the army of the ghosts and fiends will be vanquished and there will be no survivor; O Shiva ! listen, this earth saturated with your blood will wear the red garb today."1506.<br><br>ਤੋਟਕ ਛੰਦ ॥<br>TOTAK STANZA<br><br>ਸ਼ਿਵ ਯੋਂ ਸ੝ਨਿ ਕੈ ਧਨ੝ ਬਾਨ੝ ਲੀਯੋ ॥ ਕਸ ਕਾਨ ਪ੝ਰਮਾਨ ਲਉ ਛਾਡ ਦੀਯੋ ॥ ਨ੝ਰਿਪ ਕੇ ਮ੝ਖ ਲਾਗ ਬਿਰਾਜ ਰਹਯੋ ॥ ਖਗਰਾਜ ਮਨੋ ਅਹਿਰਾਜ ਗਹਯੋ ॥੧੫੦੭॥<br>Hearing these words, Shiva held up his bow and arrows and pulling his bow upto his ear, he discharged the arrow, which struck the face of the king; it appeared that Garuda had caught the king of the snakes.1507.<br><br>ਬਰਛੀ ਤਬ ਭੂਪ ਚਲਾਇ ਦਈ ॥ ਸ਼ਿਵ ਕੇ ਉਰ ਮੈ ਲਗ ਕ੝ਰਾਂਤ ਭਈ ॥ ਉਪਮਾ ਕਬਿ ਨੇ ਇਹ ਭਾਂਤ ਕਹੀ ॥ ਰਵਿ ਕੀ ਕ੝ਰਿਨ ਕੰਜ ਪੈ ਮੰਡ ਰਹੀ ॥੧੫੦੮॥<br>Then the king struck his lance, which hit the chest of Shiva; it appeared that the ray of the sun was hovering over the lotus.1508.<br><br>ਤਬ ਹੀ ਹਰਿ ਦ੝ਵੈ ਕਰਿ ਖੈਂਚ ਨਿਕਾਰੀ ॥ ਗਹਿ ਡਾਰ ਦਈ ਮਨੋ ਨਾਗਨ ਕਾਰੀ ॥ਬਹ੝ਰੋ ਨ੝ਰਿਪ ਮਯਾਨ ਤੇ ਖਗ੝ ਨਿਕਾਰਯੋ ॥ ਕਰਿ ਕੈ ਬਲ੝ ਕੌ ਸ਼ਿਵ ਊਪਰ ਡਾਰਯੋ ॥੧੫੦੯॥<br>Then Shiva pulled it out with both his hands and threw that lance like a black she-serpent on the earth; then the king drew out his sword from the scabbard and with great force struck its blow on Shiva.1509.<br><br>ਹਰ ਮੋਹਿ ਰਹਿਓ ਗਿਰ ਭੂਮ ਪਰਯੋ ॥ ਮਨੋ ਬੱਜ੝ਰ ਪਰਯੋ ਗਿਰ ਸ੝ਰਿੰਗ ਝਰਯੋ ॥ਇਹ ਰ੝ੱਦ੝ਰ ਦਸ਼ਾ ਸਬ ਸੈਨ ਨਿਹਾਰੀ ॥ ਬਰਛੀ ਤਬਹੀ ਸ਼ਿਵ ਪੂਤ ਸੰਭਾਰੀ ॥੧੫੧੦॥<br>Shiva became unconscious and fell on the ground like the peak of the mountain falling down with the blow of vajra; when the army saw this condition of Shiva, then Ganesh, the son of Shiva, took the lance in his hand.1510.<br><br>
 +
 +
 +
 +
ਜਬ ਕਰ ਬੀਚ ਸ਼ਕਤ ਕੋ ਲਇਓ ॥ ਤਬ ਆਇ ਨ੝ਰਿਪਤ ਕੋ ਸਾਮ੝ਹਿ ਭਇਓ॥ਕਰ ਕੋ ਬਲ੝ ਕੈ ਨ੝ਰਿਪ ਓਰ ਚਲਾਈ ॥ ਬਰਛੀ ਨਹੀ ਮਾਨੋ ਮ੝ਰਿਤ ਪਠਾਈ ॥੧੫੧੧॥
 +
 +
जब कर बीच शकत को लइओ ॥ तब आइ नढ़रिपत को सामढ़हि भइओ॥कर को बलढ़ कै नढ़रिप ओर चलाई ॥ बरछी नही मानो मढ़रित पठाई ॥१५११॥
 +
Taking  the Shakti (lance) in his hand he came in front of the king and with  the full force of his hand, he threw it towards the king in such a way  that it was not a lance, but death itself.1511.
 +
 +
 +
ਸਵੈਯਾ ॥
 +
 +
सवैया ॥
 +
SWAYYA
 +
 +
 +
ਨ੝ਰਿਪ ਆਵਤ ਕਾਟਿ ਦਈ ਬਰਛੀ ਸਰ ਤੀਛਨ ਸੋ ਅਰ ਕੇ ਉਰ ਮਾਰਯੋ ॥ਸੋ ਸਰ ਸੋ ਕਬਿ ਸਯਾਮ ਕਹੈ ਤਿਹ ਬਾਹਨ ਕਉ ਪ੝ਰਤਅੰਗ੝ ਪ੝ਰਹਾਰਯੋ ॥
 +
 +
नढ़रिप आवत काटि दई बरछी सर तीछन सो अर के उर मारयो ॥सो सर सो कबि सयाम कहै तिह बाहन कउ पढ़रतअंगढ़ पढ़रहारयो ॥
 +
On  coming, the king intercepted the lance and inflicted a sharp arrow in  the heart of the enemy; that arrow attacked the vehicle of Ganesh;
 +
 +
 +
ਝਕ ਗਨੇਸ਼ ਲਿਲਾਟ ਬਿਖੈ ਸਰ ਲਾਗ ਰਹਿਓ ਤਿਰਛੋ ਛਬਿ ਧਾਰਯੋ ॥ ਮਾਨ ਬਢਯੋ ਗਜ ਆਨਨ ਦੀਹ ਮਨੋ ਸਰ ਅੰਕ੝ਸ ਸਾਥ ਉਤਾਰਯੋ ॥੧੫੧੨॥
 +
 +
झक गनेश लिलाट बिखै सर लाग रहिओ तिरछो छबि धारयो ॥ मान बढयो गज आनन दीह मनो सर अंकढ़स साथ उतारयो ॥१५१२॥
 +
The  second arrow his slantingly on the forehead of Ganesh and it appeared  like the arrow-like goad stuck in the forehead of an elephant.1512.
 +
 +
 +
ਚੇਤ ਭਯੋ ਚਢਿ ਬਾਹਨਿ ਪੈ ਸ਼ਿਵ ਲੈ ਧਨ੝ ਬਾਨ ਚਲਾਇ ਦਯੋ ॥ ਸੋ ਸਰ ਤੀਛਨ ਹੈ ਅਤਿ ਹੀ ਇਹ ਭੂਪਤਿ ਕੇ ਉਰ ਲਾਗ ਗਯੋ ਹੈ ॥
 +
 +
चेत भयो चढि बाहनि पै शिव लै धनढ़ बान चलाइ दयो ॥ सो सर तीछन है अति ही इह भूपति के उर लाग गयो है ॥
 +
On  this side, regaining consciousness, mounting on his vehicle Shiva  discharged the arrow from his bow and he inflicted an extremely sharp  arrow in the heart of the king;
 +
 +
 +
ਫੂਲ ਗਯੋ ਜੀਅ ਜਾਨ ਨਰੇਸ਼ ਹਨਯੋ ਨਹੀ ਰੰਚਕ ਤ੝ਰਾਸ ਭਯੋ ਹੈ ॥ ਚਾਪ ਤਨਾਇ ਲੀਯੋ ਕਰਿ ਮੈ ਸ੝ਨਿ ਖੱਗ ਤੇ ਬਾਨ ਨਿਕਾਸ ਲਯੋ ਹੈ ॥੧੫੧੩॥
 +
 +
फूल गयो जीअ जान नरेश हनयो नही रंचक तढ़रास भयो है ॥ चाप तनाइ लीयो करि मै सढ़नि खढ़ग ते बान निकास लयो है ॥१५१३॥
 +
Shiva  was pleased to think that the king had been killed, but the king was  not even slightly frightened by the impact of this arrow; the king took  out an arrow from his quiver and pulled his bow.1513.
 +
 +
 +
ਦੋਹਰਾ ॥
 +
 +
दोहरा ॥
 +
DOHRA
 +
 +
 +
ਤਬ ਤਿਨ ਭੂਪਤਿ ਬਾਨ ਇਕ ਕਾਨ ਪ੝ਰਮਾਨ ਸ੝ ਤਾਨ ॥ ਲਖਿ ਮਾਰਿਓ ਸ਼ਿਵ ਉਰ ਬਿਖੈ ਅਰਿ ਬਧ ਹਿਤ ਜਾਨ ॥੧੫੧੪॥
 +
 +
तब तिन भूपति बान इक कान पढ़रमान सढ़ तान ॥ लखि मारिओ शिव उर बिखै अरि बध हित जान ॥१५१४॥
 +
The  king, making Shiva his target, pulled his bow upto his ear, discharged  an arrow towards his heart in order to kill him certainly.1514.
 +
 +
 +
ਚੌਪਈ ॥
 +
 +
चौपई ॥
 +
CHAUPAI
 +
 +
 +
ਜਬ ਹਰਿ ਕੇ ਉਰ ਤਿਨ ਸਰ ਮਾਰਯੋ ॥ ਇਹ ਬਿਕ੝ਰਮ ਸ਼ਿਵ ਸੈਨ ਨਿਹਾਰਯੋ ॥ਕਾਰਤਕੇਯ ਨਿਜ ਦਲ੝ ਲੈ ਧਾਯੋ ॥ ਗਨ ਗਨੇਸ਼ ਮਨ ਕੋਪ ਬਢਾਯੋ ॥੧੫੧੫॥
 +
 +
जब हरि के उर तिन सर मारयो ॥ इह बिकढ़रम शिव सैन निहारयो ॥कारतकेय निज दलढ़ लै धायो ॥ गन गनेश मन कोप बढायो ॥१५१५॥
 +
When  he discharged his arrow towards the heart of Shiva and at the same  time, that mighty one looked towards the army of Shiva; Kartikeya was  coming speedily alongwith his army and the ganas of Ganesh were getting  extremely infuriated.1515.
 +
 +
 +
ਸਵੈਯਾ ॥
 +
 +
सवैया ॥
 +
SWAYYA
 +
 +
 +
ਆਵਤ ਹੀ ਦ੝ਹ ਕੋ ਲਖ ਭੂਪਤ ਜੀ ਅਪਨੇ ਅਤਿ ਕ੝ਰੋਧ ਬਢਾਯੋ ॥ ਪਉਰਖ ਕੈ ਭ੝ਜਦੰਡਨ ਕੋ ਸਿਖਿ ਬਾਹਨ ਕੋ ਇਕ੝ ਬਾਨ ਲਗਾਯੋ ॥
 +
 +
आवत ही दढ़ह को लख भूपत जी अपने अति कढ़रोध बढायो ॥ पउरख कै भढ़जदंडन को सिखि बाहन को इकढ़ बान लगायो ॥
 +
Seeing  both of them coming, the king was extremely enraged in his mind and  with the strength of his arms, he struck an arrow on their vehicle;
 +
 +
 +
ਅਉਰ ਜਿਤੋ ਗਨ ਕੋ ਦਲ੝ ਆਵਤ ਸੋ ਛਿਨ ਮੈ ਜਮ ਧਾਮ ਪਠਾਯੋ ॥ ਆਇ ਖੜਾਨਨ ਕੋ ਜਬ ਹੀ ਗਜ ਆਨਨ ਛਾਡਿ ਕੈ ਖੇਤ ਪਰਾਯੋ ॥੧੫੧੬॥
 +
 +
अउर जितो गन को दलढ़ आवत सो छिन मै जम धाम पठायो ॥ आइ खड़ानन को जब ही गज आनन छाडि कै खेत परायो ॥१५१६॥
 +
He  despatched in an instant the army of ganas to the abode of Yama; seeing  the king advancing towards Kartikeya, Ganesha also abandoned the  battlefield and fled away.1516.
 +
 +
 +
ਮੋਦ ਭਯੋ ਨ੝ਰਿਪ ਕੇ ਮਨ ਮੈ ਜਬ ਹੀ ਸ਼ਿਵ ਕੋ ਦਲ੝ ਮਾਰ ਭਜਾਯੋ ॥ ਕਾਹੇ ਕਉ ਭਾਜਤ ਰੇ ਡਰਿ ਕੈ ਜਿਨ ਭਾਜਹ੝ ਇਉ ਤਿਹ ਟੇਰ ਸ੝ਨਾਯੋ ॥।
 +
 +
मोद भयो नढ़रिप के मन मै जब ही शिव को दलढ़ मार भजायो ॥ काहे कउ भाजत रे डरि कै जिन भाजहढ़ इउ तिह टेर सढ़नायो ॥।
 +
Destroying  and forcing the army of Shiva to run away, the king was pleased in his  mind and said loudly, "Why all of you are running away in fear?
 +
 +
 +
ਸਯਾਮ ਭਨੈ ਖੜਗੇਸ਼ ਤਬੇ ਅਪਨੇ ਕਰਿ ਲੈ ਬਰ ਸੰਖ ਬਜਾਯੋ ॥ ਸ਼ਸਤ੝ਰ ਸੰਭਾਰ ਸਭੈ ਤਬ ਹੀ ਮਨੋ ਅੰਤਕ ਰੂਪ ਕੀਝ ਰਨ ਆਯੋ ॥੧੫੧੭॥
 +
 +
सयाम भनै खड़गेश तबे अपने करि लै बर संख बजायो ॥ शसतढ़र सढ़मभार सभै तब ही मनो अंतक रूप कीझ रन आयो ॥१५१७॥
 +
Kharag Singh then took his conch in his hand and blew it and he appeared as Yama, carrying his weapons in the battlefied.1517.
 +
 +
 +
ਸਵੈਯਾ ॥
 +
 +
सवैया ॥
 +
SWAYYA
 +
 +
 +
ਟੇਰ ਸ੝ਨੇ ਸਭ ਫੇਰ ਫਿਰੈ ਕਰਿ ਲੈ ਕਰਵਾਰਨ ਕੋਪ ਹ੝ਇ ਧਾਝ ॥ ਲਾਜ ਭਰੇ ਸ੝ ਟਰੇ ਨ ਡਰੇ ਤਿਨਹੂੰ ਮਿਲਿ ਕੈ ਸਭ ਸੰਖ ਬਜਾਝ ॥
 +
 +
टेर सढ़ने सभ फेर फिरै करि लै करवारन कोप हढ़इ धाझ ॥ लाज भरे सढ़ टरे न डरे तिनहूं मिलि कै सभ संख बजाझ ॥
 +
When  his challenge was heard, then carrying their swords in their hands, the  warriors came back to fight; though they were definitely feeling  ashamed, but now they stood firmly and fearlessly and they all blew  their conches together;
 +
 +
 +
ਮਾਰ ਹੀ ਮਾਰ ਪ੝ਕਾਰ ਪਰੈ ਲਲਕਾਰ ਕਹੈ ਅਰਿ ਤੈ ਬਹ੝ ਘਾਝ ॥ ਮਾਰਤ ਹੈ ਅਬ ਤੋਹਿ ਨ ਛਾਡਤ ਯੋਂ ਕਹਿ ਕੈ ਸਰ ਓਘ ਚਲਾਝ ॥੧੫੧੮॥
 +
 +
मार ही मार पढ़कार परै ललकार कहै अरि तै बहढ़ घाझ ॥ मारत है अब तोहि न छाडत यों कहि कै सर ओघ चलाझ ॥१५१८॥
 +
With  the shouts of "kill, kill" they challenged and said, "O king! you have  killed many people; now we shall not leave you, we shall kill you,"  saying this, they discharged volleys of arrows.1518.
 +
 +
 +
ਸਵੈਯਾ ॥
 +
SWAYYA
 +
 +
 +
ਜਬ ਆਨ ਨਿਦਾਨ ਕੀ ਮਾਰ ਮਚੀ ਤਬ ਹੀ ਨ੝ਰਿਪ ਆਪਨੇ ਸ਼ਸਤ੝ਰ ਸੰਭਾਰੇ ॥ਖੱਗ ਗਦਾ ਬਰਛੀ ਜਮਧਾਰ ਸ੝ ਲੈ ਕਰਵਾਰ ਹੀ ਸ਼ੱਤ੝ਰ ਪਚਾਰੇ ॥
 +
When  there was dreadful destruction, the king held up his weapons and  carrying the dagger, mace, lance, axe and sword in his hands, he  challenged the enemy;
 +
 +
 +
ਪਾਨ ਲੀਓ ਧਨ੝ ਬਾਨ੝ ਸੰਭਾਰ ਨਿਹਾਰ ਕਈ ਅਰਿ ਕੋਟ ਸੰਘਾਰੇ ॥ ਭੂਪਤ ਮੋ ਰਤਿ ਸੰਗ ਰਤੇ ਮ੝ਖ ਅੰਤ ਕੋ ਅੰਤਕ ਸੇ ਭਟ ਹਾਰੇ ॥੧੫੧੯॥
 +
Taking  his bow and arrows in his hands and looking here and there, he killed  many enemies; the faces of the warriors fighting with the king became  red and ultimately they were all defeated.1519.
 +
 +
 +
ਸਵੈਯਾ ॥
 +
SWAYYA
 +
 +
 +
ਲੈ ਅਪ੝ਨੇ ਸ਼ਿਵ ਪਾਨ ਸਰਾਸਨ ਜੀ ਅਪ੝ਨੇ ਅਤਿ ਕੋਪ ਬਢਾਯੋ ॥ ਭੂਪਤ ਕੋ ਚਿਤਯੋ ਚਿਤ ਮੈ ਬਧ ਬਾਹਨ ਆਪਨ ਕੋ ਸ੝ ਧਵਾਯੋ ॥
 +
Taking  his bow and arrows in his hands, Shiva was extremely enraged; he got  his vehicle driven towards the king with the motive of killing him; he  shouted loudly to the king;
 +
 +
 +
ਮਾਰਤ ਹੋ ਅਬ ਯਾ ਰਨ ਮੈ ਕਹਿ ਕੈ ਨ੝ਰਿਪ ਕਉ ਇਹ ਭਾਂਤ ਸ੝ਨਾਯੋ ॥ ਯੋਂ ਕਹਿ ਨਾਦ ਬਜਾਵਤ ਭਯੋ ਮਨੋ ਅੰਤ ਭਯੋ ਪਰਲੈ ਘਨ ਆਯੋ ॥੧੫੨੦॥
 +
I am just now going to kill you" and saying thus, he raised the dreadful sound of his conch; it appeared that the clouds were thundering on the doomsday.1520.
 +
 +
 +
ਸਵੈਯਾ ॥
 +
SWAYYA
 +
 +
 +
ਨਾਦ ਸ੝ ਨਾਦ ਹਰਿਓ ਭਰਪੂਰ ਸ੝ਨਯੋ ਪ੝ਰਹੂਤ ਮਹਾ ਬਿਸਮਾਯੋ ॥ ਸਾਤ ਸਮ੝ਦ੝ਰ ਨਦੀ ਨਦ ਅਉ ਸਰ ਬਿੰਬ ਸ੝ਮੇਰ ਮਹਾ ਗਰਜਾਯੋ ॥
 +
That  terrible sound pervaded the whole universe and even Indra was  wonder-struck on listening to it; the echo of this sound thundered in  the seven oceans, streams, tanks and Sumeru mountain etc.;
 +
 +
 +
ਕਾਂਪ ਉਠਿਓ ਸ੝ਨ ਯੋਂ ਸਹਸਾਨਨ ਚਉਦਹ ਲੋਕਨ ਚਾਲ੝ ਜਨਾਯੋ ॥ ਸ਼ੰਕਤ ਹ੝ਵੈ ਸ੝ਨ ਕੈ ਜਗ ਕੇ ਜਨ ਭੂਪ ਨਹੀ ਮਨ ਮੈ ਡਰਪਾਯੋ ॥੧੫੨੧॥
 +
Sheshnaga  listening to this sound also trembled; he thought that all the fourteen  worlds had trembled; the beings of all the worlds, listening to this  sound, were bewildered; but the king Kharag Singh was not  frightened.1521.
 +
 +
 +
ਖੜਗੇਸ਼ ਬਾਚ ਸ਼ਿਵ ਸੋ ॥
 +
Speech of Kharag Singh addressed to Shiva:
 +
 +
 +
ਸ੝ਵੈਯਾ ॥
 +
SWAYYA
 +
 +
 +
ਰ੝ਦ੝ਰ ਕੇ ਆਨਨ ਕੋ ਅਵਿਲੋਕ ਕੈ ਯੋਂ ਕਹਿ ਕੈ ਨ੝ਰਿਪ ਬਾਤ ਸ੝ਨਾਈ ॥ ਕਾ ਭਯੋ ਜੋ ਜ੝ਗੀਯਾ ਕਰ ਲੈ ਕਰ ਡਿੰਭ ਕੇ ਕਾਰਨ ਨਾਦ ਬਜਾਈ ॥
 +
Seeing towards Rudra, the king said within his hearing, "O Yogi! what difference your deceit of raising the sound will make?
 +
 +
 +
ਤੰਦ੝ਲ ਮਾਂਗਨ ਹੈ ਤ੝ਯ ਕਾਰਜ ਮੈ ਨ ਡਰੋ ਤ੝ਹਿ ਚਾਂਪ ਚਢਾਈ ॥ ਜੂਝਬੋ ਕਾਮ ਹੈ ਛੱਤ੝ਰਨ ਕੋ ਕਛ੝ ਜੋਗਨ ਕੋ ਨਹੀ ਕਾਮ ਲਰਾਈ ॥੧੫੨੨॥
 +
You  engage yourself in begging for the alms of rice; I do not fear your  archery; only the Kshatrieas are meant to fight, this is not task of  Yogis."1522.
 +
 +
 +
ਸਵੈਯਾ ॥
 +
SWAYYA
 +
 +
 +
ਯੌ ਕਹਿ ਕੈ ਬਤੀਯਾ ਸ਼ਿਵ ਸੌ ਨ੝ਰਿਪ ਤਾਨ ਬਿਖੈ ਰਿਸ ਖੜਗ ਬਡੋ ਲੈ ॥ ਮਾਰਤ ਭੇ ਹਰ ਕੇ ਤਨ ਮੈ ਕਬਿ ਸਯਾਮ ਕਹੈ ਜਿਯ ਕੋਪ ਮਹਾਂ ਕੈ ॥
 +
Saying  this, the king took out his large dagger and in anger hurled it on the  body of Shiva; after striking the blow of the dagger on the body of  Shiva, the king roaring like the sea challenged him;
 +
 +
 +
ਘਾਉ  ਕੈ ਸ੝ੰਭ ਕੈ ਗਾਤ ਬਿਖੈ ਇਮ ਬੋਲਿ ਉਠਿਓ ਹਸਿ ਸਿੰਧ ਜਰਾ ਜੈ ॥ਰ੝ਦ੝ਰ ਗਿਰਿਓ ਸਿਰ ਮਾਲ  ਕਹੂੰ ਮਾਲ ਕਹੂੰ ਕਹੂੰ ਬੈਲ ਗਿਰਿਓ ਗਿਰਿਓ ਸੂਲ ਕਹੂੰ ਹ੝ਵੈ ॥੧੫੨੩॥
 +
Shiva  fell down with the blow of the dagger; his necklace of skulls slipped  and fell down; somewhere his bull fell down and somewhere his trident  fell down.1523.
 +
 +
 +
ਸਵੈਯਾ ॥
 +
SWAYYA
 +
 +
 +
ਘੇਰ ਲੀਯੋ ਮਿਲ ਕੈ ਨ੝ਰਿਪ ਕਉ ਜਬ ਹੀ ਸ਼ਿਵ ਕੇ ਦਲ ਕੋਪ ਕਰਿਓ ਹੈ ॥ਆਗੇ ਹ੝ਵੈ ਭੂਪ ਅਯੋਧਨ ਮੈ ਦਿਢ ਠਾਢੋ ਰਹਿਓ ਨਹੀ ਪੈਗ ਟਰਿਓ ਹੈ ॥
 +
Now  the army of Shiva, in fury, surrounded the king, but the king also  remained stable in the battlefield and did not retrace even one step;
 +
 +
 +
ਤਾਲ ਜਹਾਂ ਰਥ ਧ੝ਜਾ ਭਟ ਪੰਛਨ ਸਿਉ ਰਨ ਬਾਗ ਭਰਿਓ ਹੈ ॥ ਭਾਗ ਗਝ ਗਨ ਜੈਸੇ ਬਿਹੰਗ ਮਨੋ ਨ੝ਰਿਪ ਟੂਟ ਕੈ ਬਾਜ ਪਰਿਓ ਹੈ ॥੧੫੨੪॥
 +
In  that garden of the battlefield, the chariots look small tanks, the  banners like trees and the warriors like birds; the ganas of Shiva as  birds appears to fly away when the king as falcon pounces upon  them.1524.
 +
 +
 +
ਦੋਹਰਾ ॥
 +
DOHRA
 +
 +
 +
ਝ ਸ਼ਿਵ ਕੇ ਗਨ ਥਿਰ੝ ਰਹੇ ਅਤਿ ਮਨ ਕੋਪ ਬਢਾਇ ॥ ਗਨ ਛਉਨਾ ਗਨ ਰਾਜ ਸ੝ਰੀ ਮਹਾਂਬੀਰ ਮਨ ਰਾਇ ॥੧੫੨੫॥
 +
Some ganas of Shiva remained stable; these ganas were Ganchhabi, Ganraj, Mahavir and Monroy.1525.
 +
 +
 +
ਸਵੈਯਾ ॥
 +
SWAYYA
 +
 +
 +
ਬੀਰਨ ਕੋ ਮਨ ਸ੝ਰੀ ਗਨ ਰਾਇ ਮਹਾਂ ਬਰਬੀਰ ਫਿਰਿਓ ਗਨ ਛਉਨਾ ॥ ਲੋਹਤ ਨੈਨ ਚਲਿਓ ਸਿਸ ਹੋਤ ਕੀਓ ਗਹਿ ਜਾਂ ਜਮਰਾਜ ਖਿਲਉਨਾ ॥
 +
From  the warriors came back Ganraj, Mahavir and Ganchhabi; they returned  with red eyes because they were so powerful that they had made Yama only  a toy;
 +
 +
 +
ਆਵਤ ਭੂਪ ਬਿਲੋਕ ਕੈ ਸ਼ੱਤ੝ਰਨ ਆਪ ਕੀਯੋ ਮਨ ਰੰਚਕ ਭਉਨਾ ॥ ਮਾਰ ਲਝ ਰਨ ਮੈ ਗਨ ਕੋ ਜ੝ੱਧ ਕੀਓ ਕਿ ਕੀਓ ਕਛ੝ ਟਉਨਾ ॥੧੫੨੬॥
 +
The  king seeing the enemies coming did not become fearful even slightly;  while killing the ganas in the battlefield he felt these ganas were not  actually fighting and instead they were casting spells.1526.
 +
 +
 +
ਚੌਪਈ ॥
 +
CHAUPAI
 +
 +
 +
ਤਬ ਅਰਿ ਲਖਿ ਕੈ ਸਰ ਸੇ ਮਾਰਿਓ ॥ ਜਿਹ ਕ੝ਦ੝ਰਿਸ਼ਟ ਨ੝ਰਿਪ ਓਰ ਨਿਹਾਰਿਓ ॥ ਪ੝ਨ ਗਨੇਸ਼ ਕੋ ਨ੝ਰਿਪ ਲਲਕਾਰਿਓ ॥ ਤ੝ਰਸਤ ਭਯੋ ਤਜ ਜ੝ੱਧ ਪਧਾਰਿਓ ॥੧੫੨੭॥
 +
Then  the king killed the enemy with his arrow; the army of the ganas looked  towards him with malice; the king challenged Ganesh again, who being  frightened ran away from the field.1527.
 +
 +
 +
ਜਬ ਸ਼ਿਵਜੂ ਕਛ੝ ਸੰਗਿਆ ਪਾਈ ॥ ਭਾਜਿ ਗਯੋ ਤਜ ਦਈ ਲਰਾਈ ॥ ਅਉਰ ਸਗਲ ਡਰ ਕੈ ਗਨ ਭਾਗੈ ॥ ਝਸੇ ਕੋ ਭਟ ਆਵੈ ਆਗੈ ॥੧੫੨੮॥
 +
The  Shiva became somewhat conscious and he fled away from the war-arena;  other ganas, ran away in fear; there seemed to be no warrior, who could  confront the king.1528.
 +
 +
 +
ਚੌਪਈ ॥
 +
CHAUPAI
 +
 +
 +
ਜਬਹਿ ਕ੝ਰਿਸ਼ਨ ਸ਼ਿਵ ਭਜਤ ਨਿਹਾਰਿਓ ॥ ਇਹੈ ਆਪਨੈ ਹ੝ਰਿਦੈ ਬਿਚਾਰਿਓ ॥ਅਬ ਹਉ ਆਪਨ ਇਹ ਸੰਗ ਲਰੋ ॥ ਕੈ ਅਰਿ ਮਾਰੋ ਕੈ ਲਰਿ ਮਰੋ ॥੧੫੨੯॥
 +
When  Krishna saw Shiva running away, then he reflected in his mind that he  would then fight with the enemy himself; either he would kill the enemy  of die himself.1529.
 +
 +
 +
ਤਬ ਤਿਹ ਸਉਹੈ ਹਰਿ ਜੂ ਗਯੋ ॥ ਰਾਮ ਭਨੈ ਅਤਿ ਜ੝ੱਧ ਮਚਯੋ ॥ ਤਬ ਤਿਨ ਤਕਿ ਤਿਹ ਬਾਨ ਲਗਾਯੋ ॥ ਸਯੰਦਨ ਤੇ ਹਰਿ ਭੂਮ ਗਿਰਾਯੋ ॥੧੫੩੦॥
 +
 +
Then  Krishna went before the king and waged a dreadful war; making him the  target, the king shot an arrow and dismounted Krishna from his  chariot.1530.

Revision as of 20:35, 5 September 2011

Khadag Singh was a Great King who destroyed Mahadev Shiv in a Battle, chapter includes in Dasam Granth.


ਅੜਿਲ ॥
ARIL

ਭਾਜ ਜੱਛ ਸਭ ਗਝ ਤਬਹਿ ਹਰਿ ਮਹਾ ਬਲ ॥ ਰ੝ਦ੝ਰਾਅਸਤ੝ਰ ਦੀਯੋ ਛਾਡ ਸ੝ ਕੰਪਯੋ ਤਲ ਬਿਤਲ ॥
When all the Yakshas had run away, then the mighty Krishna discharged Rudrastra (the arm in relation to Rudra), which made the earth and the nether-world tremble;

ਤਬ ਸ਼ਿਵ ਜੂ ਉਠ ਧਾਝ ਸੂਲ ਸੰਭਾਰ ਕੈ ॥ ਹੋ ਕਿਉ ਹਰਿ ਸਿਮਰਯੋ ਹਮੈ ਇਹੈ ਜੀਅ ਧਾਰ ਕੈ ॥੧੪੯੯॥
Then Shiva holding his trident got up and ran; he reflected how the Lord Krishna had remembered him?1499.

ਸੰਗ ਰ੝ੱਦ੝ਰ ਕੈ ਰ੝ੱਦ੝ਰ ਚਲੇ ਭਟ ਉਠ ਤਬੈ ॥ ਝਕ ਰਦਨ ਜੂ ਚਲੇ ਸੰਗ ਲੈ ਦਲ ਸਬੈ ॥
Rudra and his other warriors started moving alongwith him; Ganesh also accompanied with all his army;

ਔਰ ਸਕਲ ਗਨ ਚਲੇ ਸ੝ ਸ਼ਸਤ੝ਰ ਸੰਭਾਰ ਕੈ ॥ ਹੋ ਕੌਨ ਅਜਿਤ ਪ੝ਰਗਟਯੋ ਭਵ ਕਹੈਂ ਬਿਚਾਰ ਕੈ ॥੧੫੦੦॥
All other ganas, taking up their weapons, moved along; they were all thinking as to who was that mighty hero born in the world, for killing whom, they had been called.1500.

ਦੋਹਰਾ ॥
DOHRA

ਕੋ ਭਟ ਉਪਜਿਯੋ ਜਗਤ ਮੈਂ ਸਭ ਯੌ ਕਰਤ ਬਿਚਾਰ ॥ ਸ਼ਿਵ ਸਿਖਿ ਬਾਹਰ ਗਨ ਸਹਿਤ ਆਝ ਰਨ ਰਿਸਿ ਧਾਰ ॥੧੫੦੧॥
All of them are thinking as to who can be that mighty one born in the world; the god Shiva and his ganas, in their fury, came out of their abodes.1501.

ਪ੝ਰਲੈ ਕਾਲ ਕਰਤਾ ਜਹੀਂ ਆਝ ਤਿਹ ਜਾ ਦੌਹ ॥ ਰਨ ਨਿਹਾਰ ਮਨ ਮੈ ਕਹਿਯੋ ਇਹ ਚਿੰਤਾ ਕੀ ਠੌਰ ॥੧੫੦੨॥
When the god of dissolution came himself in the battlefield, them the field itself indeed became the field of anxiety.1502.

ਦੋਹਰਾ ॥
DOHRA

ਗਨ ਗਨੇਸ਼ ਸ਼ਿਵ ਖਟ ਬਦਨ ਦੇਖੈ ਨੈਨ ਨਿਹਾਰ ॥ ਸੋ ਰਿਸ ਭੂਪਤਿ ਜ੝ੱਧ ਹਿਤ ਲੀਨੇ ਆਪ ਹਕਾਰ ॥੧੫੦੩॥
Already when Ganesh, Shiva, Dattatreya and ganas were viewing the battlefield, there and then the king himself challenged them to fight.1503.

ਸ੝ਵੈਯਾ ॥
SWAYYA

ਰੇ ਸ਼ਿਵ ਆਜ ਅਯੋਧਨ ਮੈ ਲਰਿ ਕੈ ਹਮ ਸੋ ਕਰ ਲੈ ਬਲ ਜੇਤੋ ॥ ਝ ਰੇ ਗਨੇਸ਼ ਲਰੈਂ ਹਮਰੇ ਸੰਗ ਹੈ ਤ੝ਮਰੇ ਤਨ ਮੈ ਬਲ ਝਤੋ ॥
O Shiva ! whatever strength you have today, use it in this war; O Ganesh ! do have so much strength as to fight with me?

ਕਿਉ ਰੇ ਖੜਾਨਨ ਤੂੰ ਗਰਬੈ ਮਰ ਹੈ ਅਬਹੀ ਇਕ ਬਾਨ ਲਗੈ ਤੋ ॥ ਕਾਹੇ ਕਉ ਜੂਝ ਮਰੋ ਰਨ ਮੈ ਅਬ ਲਉ ਨ ਗਯੋ ਕਛ੝ ਜੀਅ ਮਹਿ ਚੇਤੋ ॥੧੫੦੪॥
Hello Kartikeya ! for what you are becoming egoistic? You will be killed with one arrow; still nothing has gone wrong, why do you want to die while fighting in the war?"1504.

ਸ਼ਿਵਜੂ ਵਾਚ ਖੜਗੇਸ਼ ਸੋ ॥
Speech of Shiva addressed to Kharag Singh:

ਸ੝ਵੈਯਾ ॥
SWAYYA

ਬੋਲਿ ਉਠਯੋ ਰਿਸਿ ਕੈ ਸ਼ਿਵਜੂ ਅਰੇ ਕਿਉ ਸ੝ਨ ਤੂੰ ਗਰਬਾਤ੝ ਹੈ ਝਤੋ ॥ ਝਤਨ ਸਿਉ ਜਿਨ ਰਾਰ ਮੰਡੋ ਅਬਿ ਹੀ ਲਖਿ ਹੈ ਹਮ ਮੈ ਬਲ੝ ਜੇਤੋ ॥
Shiva spoke in anger, "O king ! why are you so proud? Do not indulge in strife with us; you will see just now what strength we have!

ਜੋ ਤ੝ਮ ਮੈ ਅਤਿ ਪਉਰਖ ਹੈ ਅਬ ਢੀਲ ਕਹਾ ਧਨ ਬਾਨਹ ਲੇਤੋ ॥ ਜੇਤੋਹੈ ਦੀਰਘ ਗਾਤ ਤਿਹਾਰੋ ਸ੝ ਬਾਨਨ ਸੋ ਕਰਿ ਹੋ ਲਹ੝ ਤੇਤੋ ॥੧੫੦੫॥
If you have greater courage, then why are you delaying, why do you not take your bow and arrows in your hands? You have a very large body and by piercing it with my arrows, I shall lighten it."1505.

ਖੜਗੇਸ਼ ਬਾਚ ਸ਼ਿਵ ਸੋ ॥
Speech of Kharag Singh addressed to Shiva:

ਸਵੈਯਾ ॥
SWAYYA

ਕਿਉ ਸ਼ਿਵ ਮਾਨ ਕਰੈ ਇਤਨੋ ਭਜਿ ਹੈ ਤਬਹੀ ਜਬ ਮਾਰ ਮਚੈਗੀ ॥ ਝਕ ਹੀ ਬਾਨ ਲਗੈ ਕਪ ਜਿਉ ਸਿਗਰੀ ਤ੝ਮਰੀ ਅਬ ਸੈਨ ਨਚੈਗੀ ॥
O Shiva ! why are you so proud? Now when there will be dreadful fighting, you will run away; with the infliction of a single arrow, all your army will dance like a monkey;

ਭੂਤ ਪਿਸਾਚਨ ਕੀ ਧ੝ਜਨੀ ਮਰਿ ਹੈ ਰਨ ਮੈ ਨਹੀ ਨੈਕ੝ ਬਚੈਗੀ ॥ ਤੇਰੇ ਹੀ ਸ੝ਰਉਨਤ ਸੋ ਸ੝ਨਿ ਆਜ੝ ਧਰਾ ਇਹ ਆਰਨ ਬੇਖ ਰਚੈਗੀ ॥੧੫੦੬॥
All the army of the ghosts and fiends will be vanquished and there will be no survivor; O Shiva ! listen, this earth saturated with your blood will wear the red garb today."1506.

ਤੋਟਕ ਛੰਦ ॥
TOTAK STANZA

ਸ਼ਿਵ ਯੋਂ ਸ੝ਨਿ ਕੈ ਧਨ੝ ਬਾਨ੝ ਲੀਯੋ ॥ ਕਸ ਕਾਨ ਪ੝ਰਮਾਨ ਲਉ ਛਾਡ ਦੀਯੋ ॥ ਨ੝ਰਿਪ ਕੇ ਮ੝ਖ ਲਾਗ ਬਿਰਾਜ ਰਹਯੋ ॥ ਖਗਰਾਜ ਮਨੋ ਅਹਿਰਾਜ ਗਹਯੋ ॥੧੫੦੭॥
Hearing these words, Shiva held up his bow and arrows and pulling his bow upto his ear, he discharged the arrow, which struck the face of the king; it appeared that Garuda had caught the king of the snakes.1507.

ਬਰਛੀ ਤਬ ਭੂਪ ਚਲਾਇ ਦਈ ॥ ਸ਼ਿਵ ਕੇ ਉਰ ਮੈ ਲਗ ਕ੝ਰਾਂਤ ਭਈ ॥ ਉਪਮਾ ਕਬਿ ਨੇ ਇਹ ਭਾਂਤ ਕਹੀ ॥ ਰਵਿ ਕੀ ਕ੝ਰਿਨ ਕੰਜ ਪੈ ਮੰਡ ਰਹੀ ॥੧੫੦੮॥
Then the king struck his lance, which hit the chest of Shiva; it appeared that the ray of the sun was hovering over the lotus.1508.

ਤਬ ਹੀ ਹਰਿ ਦ੝ਵੈ ਕਰਿ ਖੈਂਚ ਨਿਕਾਰੀ ॥ ਗਹਿ ਡਾਰ ਦਈ ਮਨੋ ਨਾਗਨ ਕਾਰੀ ॥ਬਹ੝ਰੋ ਨ੝ਰਿਪ ਮਯਾਨ ਤੇ ਖਗ੝ ਨਿਕਾਰਯੋ ॥ ਕਰਿ ਕੈ ਬਲ੝ ਕੌ ਸ਼ਿਵ ਊਪਰ ਡਾਰਯੋ ॥੧੫੦੯॥
Then Shiva pulled it out with both his hands and threw that lance like a black she-serpent on the earth; then the king drew out his sword from the scabbard and with great force struck its blow on Shiva.1509.

ਹਰ ਮੋਹਿ ਰਹਿਓ ਗਿਰ ਭੂਮ ਪਰਯੋ ॥ ਮਨੋ ਬੱਜ੝ਰ ਪਰਯੋ ਗਿਰ ਸ੝ਰਿੰਗ ਝਰਯੋ ॥ਇਹ ਰ੝ੱਦ੝ਰ ਦਸ਼ਾ ਸਬ ਸੈਨ ਨਿਹਾਰੀ ॥ ਬਰਛੀ ਤਬਹੀ ਸ਼ਿਵ ਪੂਤ ਸੰਭਾਰੀ ॥੧੫੧੦॥
Shiva became unconscious and fell on the ground like the peak of the mountain falling down with the blow of vajra; when the army saw this condition of Shiva, then Ganesh, the son of Shiva, took the lance in his hand.1510.


ਜਬ ਕਰ ਬੀਚ ਸ਼ਕਤ ਕੋ ਲਇਓ ॥ ਤਬ ਆਇ ਨ੝ਰਿਪਤ ਕੋ ਸਾਮ੝ਹਿ ਭਇਓ॥ਕਰ ਕੋ ਬਲ੝ ਕੈ ਨ੝ਰਿਪ ਓਰ ਚਲਾਈ ॥ ਬਰਛੀ ਨਹੀ ਮਾਨੋ ਮ੝ਰਿਤ ਪਠਾਈ ॥੧੫੧੧॥

जब कर बीच शकत को लइओ ॥ तब आइ नढ़रिपत को सामढ़हि भइओ॥कर को बलढ़ कै नढ़रिप ओर चलाई ॥ बरछी नही मानो मढ़रित पठाई ॥१५११॥ Taking the Shakti (lance) in his hand he came in front of the king and with the full force of his hand, he threw it towards the king in such a way that it was not a lance, but death itself.1511.


ਸਵੈਯਾ ॥

सवैया ॥ SWAYYA


ਨ੝ਰਿਪ ਆਵਤ ਕਾਟਿ ਦਈ ਬਰਛੀ ਸਰ ਤੀਛਨ ਸੋ ਅਰ ਕੇ ਉਰ ਮਾਰਯੋ ॥ਸੋ ਸਰ ਸੋ ਕਬਿ ਸਯਾਮ ਕਹੈ ਤਿਹ ਬਾਹਨ ਕਉ ਪ੝ਰਤਅੰਗ੝ ਪ੝ਰਹਾਰਯੋ ॥

नढ़रिप आवत काटि दई बरछी सर तीछन सो अर के उर मारयो ॥सो सर सो कबि सयाम कहै तिह बाहन कउ पढ़रतअंगढ़ पढ़रहारयो ॥ On coming, the king intercepted the lance and inflicted a sharp arrow in the heart of the enemy; that arrow attacked the vehicle of Ganesh;


ਝਕ ਗਨੇਸ਼ ਲਿਲਾਟ ਬਿਖੈ ਸਰ ਲਾਗ ਰਹਿਓ ਤਿਰਛੋ ਛਬਿ ਧਾਰਯੋ ॥ ਮਾਨ ਬਢਯੋ ਗਜ ਆਨਨ ਦੀਹ ਮਨੋ ਸਰ ਅੰਕ੝ਸ ਸਾਥ ਉਤਾਰਯੋ ॥੧੫੧੨॥

झक गनेश लिलाट बिखै सर लाग रहिओ तिरछो छबि धारयो ॥ मान बढयो गज आनन दीह मनो सर अंकढ़स साथ उतारयो ॥१५१२॥ The second arrow his slantingly on the forehead of Ganesh and it appeared like the arrow-like goad stuck in the forehead of an elephant.1512.


ਚੇਤ ਭਯੋ ਚਢਿ ਬਾਹਨਿ ਪੈ ਸ਼ਿਵ ਲੈ ਧਨ੝ ਬਾਨ ਚਲਾਇ ਦਯੋ ॥ ਸੋ ਸਰ ਤੀਛਨ ਹੈ ਅਤਿ ਹੀ ਇਹ ਭੂਪਤਿ ਕੇ ਉਰ ਲਾਗ ਗਯੋ ਹੈ ॥

चेत भयो चढि बाहनि पै शिव लै धनढ़ बान चलाइ दयो ॥ सो सर तीछन है अति ही इह भूपति के उर लाग गयो है ॥ On this side, regaining consciousness, mounting on his vehicle Shiva discharged the arrow from his bow and he inflicted an extremely sharp arrow in the heart of the king;


ਫੂਲ ਗਯੋ ਜੀਅ ਜਾਨ ਨਰੇਸ਼ ਹਨਯੋ ਨਹੀ ਰੰਚਕ ਤ੝ਰਾਸ ਭਯੋ ਹੈ ॥ ਚਾਪ ਤਨਾਇ ਲੀਯੋ ਕਰਿ ਮੈ ਸ੝ਨਿ ਖੱਗ ਤੇ ਬਾਨ ਨਿਕਾਸ ਲਯੋ ਹੈ ॥੧੫੧੩॥

फूल गयो जीअ जान नरेश हनयो नही रंचक तढ़रास भयो है ॥ चाप तनाइ लीयो करि मै सढ़नि खढ़ग ते बान निकास लयो है ॥१५१३॥ Shiva was pleased to think that the king had been killed, but the king was not even slightly frightened by the impact of this arrow; the king took out an arrow from his quiver and pulled his bow.1513.


ਦੋਹਰਾ ॥

दोहरा ॥ DOHRA


ਤਬ ਤਿਨ ਭੂਪਤਿ ਬਾਨ ਇਕ ਕਾਨ ਪ੝ਰਮਾਨ ਸ੝ ਤਾਨ ॥ ਲਖਿ ਮਾਰਿਓ ਸ਼ਿਵ ਉਰ ਬਿਖੈ ਅਰਿ ਬਧ ਹਿਤ ਜਾਨ ॥੧੫੧੪॥

तब तिन भूपति बान इक कान पढ़रमान सढ़ तान ॥ लखि मारिओ शिव उर बिखै अरि बध हित जान ॥१५१४॥ The king, making Shiva his target, pulled his bow upto his ear, discharged an arrow towards his heart in order to kill him certainly.1514.


ਚੌਪਈ ॥

चौपई ॥ CHAUPAI


ਜਬ ਹਰਿ ਕੇ ਉਰ ਤਿਨ ਸਰ ਮਾਰਯੋ ॥ ਇਹ ਬਿਕ੝ਰਮ ਸ਼ਿਵ ਸੈਨ ਨਿਹਾਰਯੋ ॥ਕਾਰਤਕੇਯ ਨਿਜ ਦਲ੝ ਲੈ ਧਾਯੋ ॥ ਗਨ ਗਨੇਸ਼ ਮਨ ਕੋਪ ਬਢਾਯੋ ॥੧੫੧੫॥

जब हरि के उर तिन सर मारयो ॥ इह बिकढ़रम शिव सैन निहारयो ॥कारतकेय निज दलढ़ लै धायो ॥ गन गनेश मन कोप बढायो ॥१५१५॥ When he discharged his arrow towards the heart of Shiva and at the same time, that mighty one looked towards the army of Shiva; Kartikeya was coming speedily alongwith his army and the ganas of Ganesh were getting extremely infuriated.1515.


ਸਵੈਯਾ ॥

सवैया ॥ SWAYYA


ਆਵਤ ਹੀ ਦ੝ਹ ਕੋ ਲਖ ਭੂਪਤ ਜੀ ਅਪਨੇ ਅਤਿ ਕ੝ਰੋਧ ਬਢਾਯੋ ॥ ਪਉਰਖ ਕੈ ਭ੝ਜਦੰਡਨ ਕੋ ਸਿਖਿ ਬਾਹਨ ਕੋ ਇਕ੝ ਬਾਨ ਲਗਾਯੋ ॥

आवत ही दढ़ह को लख भूपत जी अपने अति कढ़रोध बढायो ॥ पउरख कै भढ़जदंडन को सिखि बाहन को इकढ़ बान लगायो ॥ Seeing both of them coming, the king was extremely enraged in his mind and with the strength of his arms, he struck an arrow on their vehicle;


ਅਉਰ ਜਿਤੋ ਗਨ ਕੋ ਦਲ੝ ਆਵਤ ਸੋ ਛਿਨ ਮੈ ਜਮ ਧਾਮ ਪਠਾਯੋ ॥ ਆਇ ਖੜਾਨਨ ਕੋ ਜਬ ਹੀ ਗਜ ਆਨਨ ਛਾਡਿ ਕੈ ਖੇਤ ਪਰਾਯੋ ॥੧੫੧੬॥

अउर जितो गन को दलढ़ आवत सो छिन मै जम धाम पठायो ॥ आइ खड़ानन को जब ही गज आनन छाडि कै खेत परायो ॥१५१६॥ He despatched in an instant the army of ganas to the abode of Yama; seeing the king advancing towards Kartikeya, Ganesha also abandoned the battlefield and fled away.1516.


ਮੋਦ ਭਯੋ ਨ੝ਰਿਪ ਕੇ ਮਨ ਮੈ ਜਬ ਹੀ ਸ਼ਿਵ ਕੋ ਦਲ੝ ਮਾਰ ਭਜਾਯੋ ॥ ਕਾਹੇ ਕਉ ਭਾਜਤ ਰੇ ਡਰਿ ਕੈ ਜਿਨ ਭਾਜਹ੝ ਇਉ ਤਿਹ ਟੇਰ ਸ੝ਨਾਯੋ ॥।

मोद भयो नढ़रिप के मन मै जब ही शिव को दलढ़ मार भजायो ॥ काहे कउ भाजत रे डरि कै जिन भाजहढ़ इउ तिह टेर सढ़नायो ॥। Destroying and forcing the army of Shiva to run away, the king was pleased in his mind and said loudly, "Why all of you are running away in fear?


ਸਯਾਮ ਭਨੈ ਖੜਗੇਸ਼ ਤਬੇ ਅਪਨੇ ਕਰਿ ਲੈ ਬਰ ਸੰਖ ਬਜਾਯੋ ॥ ਸ਼ਸਤ੝ਰ ਸੰਭਾਰ ਸਭੈ ਤਬ ਹੀ ਮਨੋ ਅੰਤਕ ਰੂਪ ਕੀਝ ਰਨ ਆਯੋ ॥੧੫੧੭॥

सयाम भनै खड़गेश तबे अपने करि लै बर संख बजायो ॥ शसतढ़र सढ़मभार सभै तब ही मनो अंतक रूप कीझ रन आयो ॥१५१७॥ Kharag Singh then took his conch in his hand and blew it and he appeared as Yama, carrying his weapons in the battlefied.1517.


ਸਵੈਯਾ ॥

सवैया ॥ SWAYYA


ਟੇਰ ਸ੝ਨੇ ਸਭ ਫੇਰ ਫਿਰੈ ਕਰਿ ਲੈ ਕਰਵਾਰਨ ਕੋਪ ਹ੝ਇ ਧਾਝ ॥ ਲਾਜ ਭਰੇ ਸ੝ ਟਰੇ ਨ ਡਰੇ ਤਿਨਹੂੰ ਮਿਲਿ ਕੈ ਸਭ ਸੰਖ ਬਜਾਝ ॥

टेर सढ़ने सभ फेर फिरै करि लै करवारन कोप हढ़इ धाझ ॥ लाज भरे सढ़ टरे न डरे तिनहूं मिलि कै सभ संख बजाझ ॥ When his challenge was heard, then carrying their swords in their hands, the warriors came back to fight; though they were definitely feeling ashamed, but now they stood firmly and fearlessly and they all blew their conches together;


ਮਾਰ ਹੀ ਮਾਰ ਪ੝ਕਾਰ ਪਰੈ ਲਲਕਾਰ ਕਹੈ ਅਰਿ ਤੈ ਬਹ੝ ਘਾਝ ॥ ਮਾਰਤ ਹੈ ਅਬ ਤੋਹਿ ਨ ਛਾਡਤ ਯੋਂ ਕਹਿ ਕੈ ਸਰ ਓਘ ਚਲਾਝ ॥੧੫੧੮॥

मार ही मार पढ़कार परै ललकार कहै अरि तै बहढ़ घाझ ॥ मारत है अब तोहि न छाडत यों कहि कै सर ओघ चलाझ ॥१५१८॥ With the shouts of "kill, kill" they challenged and said, "O king! you have killed many people; now we shall not leave you, we shall kill you," saying this, they discharged volleys of arrows.1518.


ਸਵੈਯਾ ॥ SWAYYA


ਜਬ ਆਨ ਨਿਦਾਨ ਕੀ ਮਾਰ ਮਚੀ ਤਬ ਹੀ ਨ੝ਰਿਪ ਆਪਨੇ ਸ਼ਸਤ੝ਰ ਸੰਭਾਰੇ ॥ਖੱਗ ਗਦਾ ਬਰਛੀ ਜਮਧਾਰ ਸ੝ ਲੈ ਕਰਵਾਰ ਹੀ ਸ਼ੱਤ੝ਰ ਪਚਾਰੇ ॥ When there was dreadful destruction, the king held up his weapons and carrying the dagger, mace, lance, axe and sword in his hands, he challenged the enemy;


ਪਾਨ ਲੀਓ ਧਨ੝ ਬਾਨ੝ ਸੰਭਾਰ ਨਿਹਾਰ ਕਈ ਅਰਿ ਕੋਟ ਸੰਘਾਰੇ ॥ ਭੂਪਤ ਮੋ ਰਤਿ ਸੰਗ ਰਤੇ ਮ੝ਖ ਅੰਤ ਕੋ ਅੰਤਕ ਸੇ ਭਟ ਹਾਰੇ ॥੧੫੧੯॥ Taking his bow and arrows in his hands and looking here and there, he killed many enemies; the faces of the warriors fighting with the king became red and ultimately they were all defeated.1519.


ਸਵੈਯਾ ॥ SWAYYA


ਲੈ ਅਪ੝ਨੇ ਸ਼ਿਵ ਪਾਨ ਸਰਾਸਨ ਜੀ ਅਪ੝ਨੇ ਅਤਿ ਕੋਪ ਬਢਾਯੋ ॥ ਭੂਪਤ ਕੋ ਚਿਤਯੋ ਚਿਤ ਮੈ ਬਧ ਬਾਹਨ ਆਪਨ ਕੋ ਸ੝ ਧਵਾਯੋ ॥ Taking his bow and arrows in his hands, Shiva was extremely enraged; he got his vehicle driven towards the king with the motive of killing him; he shouted loudly to the king;


ਮਾਰਤ ਹੋ ਅਬ ਯਾ ਰਨ ਮੈ ਕਹਿ ਕੈ ਨ੝ਰਿਪ ਕਉ ਇਹ ਭਾਂਤ ਸ੝ਨਾਯੋ ॥ ਯੋਂ ਕਹਿ ਨਾਦ ਬਜਾਵਤ ਭਯੋ ਮਨੋ ਅੰਤ ਭਯੋ ਪਰਲੈ ਘਨ ਆਯੋ ॥੧੫੨੦॥ I am just now going to kill you" and saying thus, he raised the dreadful sound of his conch; it appeared that the clouds were thundering on the doomsday.1520.


ਸਵੈਯਾ ॥ SWAYYA


ਨਾਦ ਸ੝ ਨਾਦ ਹਰਿਓ ਭਰਪੂਰ ਸ੝ਨਯੋ ਪ੝ਰਹੂਤ ਮਹਾ ਬਿਸਮਾਯੋ ॥ ਸਾਤ ਸਮ੝ਦ੝ਰ ਨਦੀ ਨਦ ਅਉ ਸਰ ਬਿੰਬ ਸ੝ਮੇਰ ਮਹਾ ਗਰਜਾਯੋ ॥ That terrible sound pervaded the whole universe and even Indra was wonder-struck on listening to it; the echo of this sound thundered in the seven oceans, streams, tanks and Sumeru mountain etc.;


ਕਾਂਪ ਉਠਿਓ ਸ੝ਨ ਯੋਂ ਸਹਸਾਨਨ ਚਉਦਹ ਲੋਕਨ ਚਾਲ੝ ਜਨਾਯੋ ॥ ਸ਼ੰਕਤ ਹ੝ਵੈ ਸ੝ਨ ਕੈ ਜਗ ਕੇ ਜਨ ਭੂਪ ਨਹੀ ਮਨ ਮੈ ਡਰਪਾਯੋ ॥੧੫੨੧॥ Sheshnaga listening to this sound also trembled; he thought that all the fourteen worlds had trembled; the beings of all the worlds, listening to this sound, were bewildered; but the king Kharag Singh was not frightened.1521.


ਖੜਗੇਸ਼ ਬਾਚ ਸ਼ਿਵ ਸੋ ॥ Speech of Kharag Singh addressed to Shiva:


ਸ੝ਵੈਯਾ ॥ SWAYYA


ਰ੝ਦ੝ਰ ਕੇ ਆਨਨ ਕੋ ਅਵਿਲੋਕ ਕੈ ਯੋਂ ਕਹਿ ਕੈ ਨ੝ਰਿਪ ਬਾਤ ਸ੝ਨਾਈ ॥ ਕਾ ਭਯੋ ਜੋ ਜ੝ਗੀਯਾ ਕਰ ਲੈ ਕਰ ਡਿੰਭ ਕੇ ਕਾਰਨ ਨਾਦ ਬਜਾਈ ॥ Seeing towards Rudra, the king said within his hearing, "O Yogi! what difference your deceit of raising the sound will make?


ਤੰਦ੝ਲ ਮਾਂਗਨ ਹੈ ਤ੝ਯ ਕਾਰਜ ਮੈ ਨ ਡਰੋ ਤ੝ਹਿ ਚਾਂਪ ਚਢਾਈ ॥ ਜੂਝਬੋ ਕਾਮ ਹੈ ਛੱਤ੝ਰਨ ਕੋ ਕਛ੝ ਜੋਗਨ ਕੋ ਨਹੀ ਕਾਮ ਲਰਾਈ ॥੧੫੨੨॥ You engage yourself in begging for the alms of rice; I do not fear your archery; only the Kshatrieas are meant to fight, this is not task of Yogis."1522.


ਸਵੈਯਾ ॥ SWAYYA


ਯੌ ਕਹਿ ਕੈ ਬਤੀਯਾ ਸ਼ਿਵ ਸੌ ਨ੝ਰਿਪ ਤਾਨ ਬਿਖੈ ਰਿਸ ਖੜਗ ਬਡੋ ਲੈ ॥ ਮਾਰਤ ਭੇ ਹਰ ਕੇ ਤਨ ਮੈ ਕਬਿ ਸਯਾਮ ਕਹੈ ਜਿਯ ਕੋਪ ਮਹਾਂ ਕੈ ॥ Saying this, the king took out his large dagger and in anger hurled it on the body of Shiva; after striking the blow of the dagger on the body of Shiva, the king roaring like the sea challenged him;


ਘਾਉ ਕੈ ਸ੝ੰਭ ਕੈ ਗਾਤ ਬਿਖੈ ਇਮ ਬੋਲਿ ਉਠਿਓ ਹਸਿ ਸਿੰਧ ਜਰਾ ਜੈ ॥ਰ੝ਦ੝ਰ ਗਿਰਿਓ ਸਿਰ ਮਾਲ ਕਹੂੰ ਮਾਲ ਕਹੂੰ ਕਹੂੰ ਬੈਲ ਗਿਰਿਓ ਗਿਰਿਓ ਸੂਲ ਕਹੂੰ ਹ੝ਵੈ ॥੧੫੨੩॥ Shiva fell down with the blow of the dagger; his necklace of skulls slipped and fell down; somewhere his bull fell down and somewhere his trident fell down.1523.


ਸਵੈਯਾ ॥ SWAYYA


ਘੇਰ ਲੀਯੋ ਮਿਲ ਕੈ ਨ੝ਰਿਪ ਕਉ ਜਬ ਹੀ ਸ਼ਿਵ ਕੇ ਦਲ ਕੋਪ ਕਰਿਓ ਹੈ ॥ਆਗੇ ਹ੝ਵੈ ਭੂਪ ਅਯੋਧਨ ਮੈ ਦਿਢ ਠਾਢੋ ਰਹਿਓ ਨਹੀ ਪੈਗ ਟਰਿਓ ਹੈ ॥ Now the army of Shiva, in fury, surrounded the king, but the king also remained stable in the battlefield and did not retrace even one step;


ਤਾਲ ਜਹਾਂ ਰਥ ਧ੝ਜਾ ਭਟ ਪੰਛਨ ਸਿਉ ਰਨ ਬਾਗ ਭਰਿਓ ਹੈ ॥ ਭਾਗ ਗਝ ਗਨ ਜੈਸੇ ਬਿਹੰਗ ਮਨੋ ਨ੝ਰਿਪ ਟੂਟ ਕੈ ਬਾਜ ਪਰਿਓ ਹੈ ॥੧੫੨੪॥ In that garden of the battlefield, the chariots look small tanks, the banners like trees and the warriors like birds; the ganas of Shiva as birds appears to fly away when the king as falcon pounces upon them.1524.


ਦੋਹਰਾ ॥ DOHRA


ਝ ਸ਼ਿਵ ਕੇ ਗਨ ਥਿਰ੝ ਰਹੇ ਅਤਿ ਮਨ ਕੋਪ ਬਢਾਇ ॥ ਗਨ ਛਉਨਾ ਗਨ ਰਾਜ ਸ੝ਰੀ ਮਹਾਂਬੀਰ ਮਨ ਰਾਇ ॥੧੫੨੫॥ Some ganas of Shiva remained stable; these ganas were Ganchhabi, Ganraj, Mahavir and Monroy.1525.


ਸਵੈਯਾ ॥ SWAYYA


ਬੀਰਨ ਕੋ ਮਨ ਸ੝ਰੀ ਗਨ ਰਾਇ ਮਹਾਂ ਬਰਬੀਰ ਫਿਰਿਓ ਗਨ ਛਉਨਾ ॥ ਲੋਹਤ ਨੈਨ ਚਲਿਓ ਸਿਸ ਹੋਤ ਕੀਓ ਗਹਿ ਜਾਂ ਜਮਰਾਜ ਖਿਲਉਨਾ ॥ From the warriors came back Ganraj, Mahavir and Ganchhabi; they returned with red eyes because they were so powerful that they had made Yama only a toy;


ਆਵਤ ਭੂਪ ਬਿਲੋਕ ਕੈ ਸ਼ੱਤ੝ਰਨ ਆਪ ਕੀਯੋ ਮਨ ਰੰਚਕ ਭਉਨਾ ॥ ਮਾਰ ਲਝ ਰਨ ਮੈ ਗਨ ਕੋ ਜ੝ੱਧ ਕੀਓ ਕਿ ਕੀਓ ਕਛ੝ ਟਉਨਾ ॥੧੫੨੬॥ The king seeing the enemies coming did not become fearful even slightly; while killing the ganas in the battlefield he felt these ganas were not actually fighting and instead they were casting spells.1526.


ਚੌਪਈ ॥ CHAUPAI


ਤਬ ਅਰਿ ਲਖਿ ਕੈ ਸਰ ਸੇ ਮਾਰਿਓ ॥ ਜਿਹ ਕ੝ਦ੝ਰਿਸ਼ਟ ਨ੝ਰਿਪ ਓਰ ਨਿਹਾਰਿਓ ॥ ਪ੝ਨ ਗਨੇਸ਼ ਕੋ ਨ੝ਰਿਪ ਲਲਕਾਰਿਓ ॥ ਤ੝ਰਸਤ ਭਯੋ ਤਜ ਜ੝ੱਧ ਪਧਾਰਿਓ ॥੧੫੨੭॥ Then the king killed the enemy with his arrow; the army of the ganas looked towards him with malice; the king challenged Ganesh again, who being frightened ran away from the field.1527.


ਜਬ ਸ਼ਿਵਜੂ ਕਛ੝ ਸੰਗਿਆ ਪਾਈ ॥ ਭਾਜਿ ਗਯੋ ਤਜ ਦਈ ਲਰਾਈ ॥ ਅਉਰ ਸਗਲ ਡਰ ਕੈ ਗਨ ਭਾਗੈ ॥ ਝਸੇ ਕੋ ਭਟ ਆਵੈ ਆਗੈ ॥੧੫੨੮॥ The Shiva became somewhat conscious and he fled away from the war-arena; other ganas, ran away in fear; there seemed to be no warrior, who could confront the king.1528.


ਚੌਪਈ ॥ CHAUPAI


ਜਬਹਿ ਕ੝ਰਿਸ਼ਨ ਸ਼ਿਵ ਭਜਤ ਨਿਹਾਰਿਓ ॥ ਇਹੈ ਆਪਨੈ ਹ੝ਰਿਦੈ ਬਿਚਾਰਿਓ ॥ਅਬ ਹਉ ਆਪਨ ਇਹ ਸੰਗ ਲਰੋ ॥ ਕੈ ਅਰਿ ਮਾਰੋ ਕੈ ਲਰਿ ਮਰੋ ॥੧੫੨੯॥ When Krishna saw Shiva running away, then he reflected in his mind that he would then fight with the enemy himself; either he would kill the enemy of die himself.1529.


ਤਬ ਤਿਹ ਸਉਹੈ ਹਰਿ ਜੂ ਗਯੋ ॥ ਰਾਮ ਭਨੈ ਅਤਿ ਜ੝ੱਧ ਮਚਯੋ ॥ ਤਬ ਤਿਨ ਤਕਿ ਤਿਹ ਬਾਨ ਲਗਾਯੋ ॥ ਸਯੰਦਨ ਤੇ ਹਰਿ ਭੂਮ ਗਿਰਾਯੋ ॥੧੫੩੦॥

Then Krishna went before the king and waged a dreadful war; making him the target, the king shot an arrow and dismounted Krishna from his chariot.1530.