Charitar 22

From SikhiWiki
Revision as of 23:37, 14 February 2010 by Hari singh (talk | contribs)
Jump to navigationJump to search

Chritar Twenty-two: Tale of Noop Kuaar

Chritar - English translation

Dohira

When the Raja heard the call, “thief, thief” he became dreadful. He ran out leaving behind his shoes and silk robe.(1)
Hearing the call of thief, all woke up and did not let the Raja runaway, And within five or seven feet they caught him.(2)

Chaupaee

Others too heard the call of “thief” and came out with their swords. People shouted at him and expressed that he should be sent to the hell.(3)

Dohira

He was rounded up from left, right and all the directions. Raja did try but he could not find any means (to escape).(4)
People pulled his beard and took his turban off Calling him “thief, thief” they beat him with sticks.(5)
With the beating of sticks, he fell flat and became unconscious. People without understanding the real issue, tied him up with a rope.(6)
They were throwing punches and kicks when the Sikhs arrived, too. The woman shouted, “brother, brother,” but could not rescue him.(7)

Chaupaee

His face was hit with shoes and hands were tied tightly. He was put in the jail, and the woman came back to her bed.(8)
Through such a deception, the Raja went free and despatched her brother to the prison. None of the Sikhs could comprehend the mystery and they thought her brother to be a thief.(9)

Twenty-second Parable of Auspicious Chritars
Conversation of the Raja and the Minister,
Completed with Benediction. (22)(448)
To be continued.

Charitar (Original text)

ਦੋਹਰਾ ॥

ਸ੝ਨਤ ਚੋਰ ਕੇ ਬਚ ਸ੝ਰਵਨ ਉਠਿਯੋ ਰਾਇ ਡਰ ਧਾਰ ॥ ਭਜਿਯੋ ਜਾਇ ਡਰ ਪਾਇ ਮਨ ਪਨੀ ਪਾਮਰੀ ਡਾਰਿ ॥੧॥

ਚੋਰਿ ਸ੝ਨਤ ਜਾਗੇ ਸਭੈ ਭਜੈ ਨ ਦੀਨਾ ਰਾਇ ॥ ਕਦਮ ਪਾਚ ਸਾਤਕ ਲਗੇ ਮਿਲੇ ਸਿਤਾਬੀ ਆਇ ॥੨॥

ਚੌਪਈ ॥

ਚੋਰ ਬਚਨ ਸਭ ਹੀ ਸ੝ਨਿ ਧਾਝ ॥ ਕਾਢੇ ਖੜਗ ਰਾਇ ਪ੝ਰਤਿ ਆਝ ॥ ਕੂਕਿ ਕਹੈ ਤ੝ਹਿ ਜਾਨ ਨ ਦੈਹੈ ॥ ਤ੝ਹਿ ਤਸਕਰ ਜਮਧਾਮ ਪਠੈ ਹੈ ॥੩॥

ਦੋਹਰਾ ॥

ਆਗੇ ਪਾਛੇ ਦਾਹਨੇ ਘੇਰਿ ਦਸੋ ਦਿਸ ਲੀਨ ॥ ਪੈਂਡ ਭਜਨ ਕੌ ਨ ਰਹਿਯੋ ਰਾਇ ਜਤਨ ਯੌ ਕੀਨ ॥੪॥ ਵਾ ਕੀ ਕਰ ਦ੝ਰਾਰੀ ਧਰੀ ਪਗਿਯਾ ਲਈ ਉਤਾਰਿ ॥ ਚੋਰ ਚੋਰ ਕਰਿ ਤਿਹ ਗਹਿਯੋ ਦ੝ਵੈਕ ਮ੝ਤਹਰੀ ਝਾਰਿ ॥੫॥

ਲਗੇ ਮ੝ਹਤਰੀ ਕੇ ਗਿਰਿਯੋ ਭੂਮਿ ਮੂਰਛਨਾ ਖਾਇ ॥ ਭੇਦ ਨ ਕਾਹੂੰ ਨਰ ਲਹਿਯੋ ਮ੝ਸਕੈ ਲਈ ਚੜਾਇ ॥੬॥

ਲਾਤ ਮ੝ਸਟ ਬਾਜਨ ਲਗੀ ਸਿਖ੝ਯ ਪਹ੝ੰਚੇ ਆਇ ॥ ਭ੝ਰਾਤ ਭ੝ਰਾਤ ਤ੝ਰਿਯ ਕਹਿ ਰਹੀ ਕੋਊ ਨ ਸਕਿਯੋ ਛ੝ਰਾਇ ॥੭॥

ਚੌਪਈ ॥

ਜੂਤੀ ਬਹ੝ ਤਿਹ ਮੂੰਡ ਲਗਾਈ ॥ ਮ੝ਸਕੈ ਤਾ ਕੀ ਝਠ ਚੜਾਈ ॥ ਬੰਦਸਾਲ ਤਿਹ ਦਿਯਾ ਪਠਾਈ ॥ ਆਨਿ ਆਪਨੀ ਸੇਜ ਸ੝ਹਾਈ ॥੮॥

ਇਹ ਛਲ ਖੇਲਿ ਰਾਇ ਭਜ ਆਯੋ ॥ ਬੰਦਸਾਲ ਤ੝ਰਿਯ ਭ੝ਰਾਤ ਪਠਾਯੋ ॥ ਸਿਖ੝ਯਨ ਭੇਦ ਅਭੇਦ ਨ ਪਾਯੋ ॥ ਵਾਹੀ ਕੌ ਤਸਕਰ ਠਹਰਾਯੋ ॥੯॥

ਇਤਿ ਸ੝ਰੀ ਚਰਿਤ੝ਰ ਪਖ੝ਯਾਨੇ ਤ੝ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੝ਰੋ ਮੰਤ੝ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਬਾਈਸਵੋ ਚਰਿਤ੝ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤ੝ ਸ੝ਭਮ ਸਤ੝ ॥੨੨॥੪੪੮॥ਅਫਜੂੰ॥

References