Bachitar Natak: Battle of Bhangani

From SikhiWiki
Jump to: navigation, search
Dasam Granth     |     Bachitar Natak     |     Bachitar Natak index

1. Akal Purakh | 2. Ancestry | 3. Descendants | 4. Vedas & Offering | 5. Spiritual Rulers | 6. My Coming | 7. Birth of Poet | 8. Bhangani Battle | 9. Nadaun Battle | 10. Khanzada | 11. Hussaini & Kirpal | 12. Jujhar Singh | 13. Mughal Shahzada | 15. Supplication

Bachitar Natak: Battle of Bhangani

This page is part of the Bachitar Natak composition which is the third main composition in the Dasam Granth, the second holy Scripture of the Sikhs. The first two compositions in the Dasam Granth are Jaap Sahib and Akal Ustat.

This section called the "Battle of Bhangani" is the eight section of Bachitar Natak and is found on pages 143 to 149 at Sri Granth.org.

Text of this section

ਅਥ ਰਾਜ ਸਾਜ ਕਥਨੰ ॥
Here begins the Description of the Magnificence of Authority:

ਚੌਪਈ ॥
CHAUPAI

ਰਾਜ ਸਾਜ ਹਮ ਪਰ ਜਬ ਆਯੋ ॥ ਜਥਾ ਸਕਤਿ ਤਬ ਧਰਮ ਚਲਾਯੋ ॥
When I obtained the position of responsibility, I performed the religious acts to the best of my ability.

ਭਾਂਤਿ ਭਾਂਤਿ ਬਨਿ ਖੇਲ ਸਿਕਾਰਾ ॥ ਮਾਰੇ ਰੀਛ ਰੋਝ ਝੰਖਾਰਾ ॥੧॥
I went hunting various kinds of animals in the forest and killed bears, nilgais (blue bulls) and elks.1.

ਦੇਸ ਚਾਲ ਹਮ ਤੇ ਪ੝ਨਿ ਭਈ ॥ ਸਹਰ ਪਾਂਵਟਾ ਕੀ ਸ੝ਧਿ ਲਈ ॥
Then I left my home and went to place named Paonta.

ਕਾਲਿੰਦ੝ਰੀ ਤਟਿ ਕਰੇ ਬਿਲਾਸਾ ॥ ਅਨਿਕ ਭਾਂਤ ਕੇ ਪੇਖਿ ਤਮਾਸਾ ॥੨॥
I enjoyed my stay on the banks of Kalindri (Yamuna) and saw amusement of various kinds2.

ਤਹ ਕੇ ਸਿੰਘ ਘਨੇ ਚ੝ਨਿ ਮਾਰੇ ॥ ਰੋਝ ਰੀਛ ਬਹ੝ ਭਾਂਤਿ ਬਿਦਾਰੇ ॥
There I killed many lions, nilgais and bears.

ਫਤੇਸਾਹ ਕੋਪਾ ਤਬਿ ਰਾਜਾ ॥ ਲੋਹ ਪਰਾ ਹਮ ਸੋ ਬਿਨ੝ ਕਾਜਾ ॥੩॥
On this the king Fateh Shah became angry and fought with me without any reason.3.

ਭ੝ਜੰਗ ਪ੝ਰਯਾਤ ਛੰਦ ॥
BHUJANG PRAYAAT STANZA

ਤਹਾਂ ਸਾਹ ਸ੝ਰੀਸਾਹ ਸੰਗ੝ਰਾਮ ਕੋਪੇ ॥ ਪੰਚੋ ਬੀਰ ਬੰਕੇ ਪ੝ਰਿਥੀ ਪਾਇ ਰੋਪੇ ॥
There Sri Shah (Sango Shah the son of the aunt of Guru Gobind Singh)) became enraged and all the five warriors stood firmly in the battlefield.

ਹਠੀ ਜੀਤਮੱਲੰ ਸ੝ ਗਾਜੀ ਗ੝ਲਾਬੰ ॥ ਰਣੰ ਦੇਖੀਝ ਰੰਗ ਰੂਪੰ ਸਹਾਬੰ ॥੪॥
Including the tenacious King Jit Mal and the desperate hero King Gulab Rai, whose faces were red with ire, in the field.4.

ਹਠਿਯੋ ਮਾਹਰੀਚੰਦਯੰ ਗੰਗਰਾਮੰ ॥ ਜਿਨੈ ਕਿਤੀਯੰ ਜਿਤੀਯੰ ਫੌਜ ਤਾਮੰ ॥
The persistent Mahari Chand and Ganga Ram, who had defeated lot of forces.

ਕ੝ਪੇ ਲਾਲਚੰਦੰ ਕੀਝ ਲਾਲ ਰੂਪੰ ॥ ਜਿਨੈ ਗੱਜੀਯੰ ਗਰਬ ਸਿੰਘ ਅਨੂਪੰ ॥੫॥
Lal Chand was red with anger, who had shattered pride of several lion-like heroes.5.

ਕ੝ਪਿਯੋ ਮਾਹਰੂ ਕਾਹਰੂ ਰੂਪ ਧਾਰੇ ॥ ਜਿਨੈ ਖਾਨ ਖਾਵੀਨਿਯੰ ਖੇਤ ਮਾਰੇ ॥
Maharu got enraged and with frightening expression killed brave Khans in the battlefield.

ਕ੝ਪਿਓ ਦੇਵਤੇਸੰ ਦਯਾਰਾਮ ਜ੝ੱਧੰ ॥ ਕੀਯੋ ਦ੝ਰੋਣ ਕੀ ਜਿਉ ਮਹਾ ਜ੝ੱਧ ਸ੝ੱਧੰ ॥੬॥
The godly Daya Ram, filled with great ire, fought very heroically in the field like Dronacharya.6.

ਕ੝ਰਿਪਾਲ ਕੋਪਿਯੰ ਕ੝ਤਕੋ ਸੰਭਾਰੀ ॥ ਹਠੀ ਖਾਨ ਹਯਾਤ ਕੇ ਸੀਸ ਝਾਰੀ ॥
Kirpal Das Udasi in rage, rushed with his mace and struck it on the head of the tenacious Hayaat Khan.

ਉੱਠੀ ਛਿਛਿ ਇਛੰ ਕਢਾ ਮੇਝ ਜੋਰੰ ॥ ਮਨੋ ਮਾਖਨੰ ਮਟਕੀ ਕਾਨ੝ਹ ਫੋਰੰ ॥੭॥
With all his might, he caused the marrow to flow out of his head, which splashed like the butter spattering out of the pitcher of butter broken by lord Krishan.7.

ਤਹਾ ਨੰਦ ਚੰਦੰ ਕੀਯੋ ਕੋਪ੝ ਭਾਰੋ ॥ ਲਗਾਈ ਬਰਛੀ ਕ੝ਰਿਪਾਣੰ ਸੰਭਾਰੋ ॥
Then Nand Chand (the Guru's Diwan), in fierce rage, wielding his sword struck it with force.

ਤ੝ਟੀ ਤੇਗ ਤ੝ਰਿਖੀ ਕਢੇ ਜਮਦਢੰ ॥ ਹਠੀ ਰਾਖਯੰ ਲਜ ਬੰਸੰ ਸਨਢੰ ॥੮॥
But it broke. Then he drew his dagger and the tenacious warrior saved the honour of the Sodhi clan.8.

ਤਹਾਂ ਮਾਤਲੇਯੰ ਕ੝ਰਿਪਾਲੰ ਕ੝ਰ੝ਧੰ ॥ ਛਕਿਓ ਛੋਭ ਛਤ੝ਰੀ ਕਰਿਯੋ ਜ੝ਧ ਸ੝ਧੰ ॥
Then the Maternal uncle Kirpal, in great ire, manifested the war-feats like a true Kshatriya.

ਸਹੇ ਦੇਹ ਆਪੰ ਮਹਾਬੀਰ ਬਾਣੰ ॥ ਕਰਿਯੋ ਖਾਨ ਬਾਨੀਨ ਖਾਲੀ ਪਲਾਣੰ ॥੯॥
The great hero was struck by an arrow, but he caused the brave Khan to fall from the saddle.9.

ਹਠਿਯੋ ਸਾਹਬੰ ਚੰਦ ਖੇਤੰ ਖਤ੝ਰੀਯਾਣੰ ॥ ਹਨੇ ਖਾਨ ਖੂਨੀ ਖ੝ਰਾਸਾਨ ਭਾਨੰ ॥
Sahib Chand, the valiant Kshatriya, killed a bloody Khan of Khorasan.

ਤਹਾਂ ਬੀਰ ਬੰਕੇ ਭਲੀ ਭਾਂਤਿ ਮਾਰੇ ॥ ਬਚੇ ਪ੝ਰਾਨ ਲੈ ਕੇ ਸਿਪਾਹੀ ਸਿਧਾਰੇ ॥੧੦॥
He slew several graceful warriors, with full force; the soldiers who survived, fled away in order to save their lives.10.

ਤਹਾਂ ਸਾਹ ਸੰਗ੝ਰਾਮ ਕੀਨੇ ਅਖਾਰੇ ॥ ਘਨੇ ਖੇਤ ਮੋ ਖਾਨ ਖੂਨੀ ਲਤਾਰੇ ॥
There (Sango) Shah exhibited his acts of bravery in the battlefield and trampled under his feet, many bloody Khans.

ਨ੝ਰਿਪੰ ਗੋਪਾਲਯੰ ਖਰੋ ਖੇਤ ਗਾਜੈ ॥ ਮ੝ਰਿਗਾ ਝ੝ੰਡ ਮਧਿਯੰ ਮਨੋ ਸਿੰਘ ਰਾਜੈ ॥੧੧॥
King Gopal Das, the king of Guleria, stood firmly in the field and roared like a lion amidst a herd of deers.11.

ਤਹਾਂ ਝਕ ਬੀਰੰ ਹਰੀ ਚੰਦ ਕੋਪਯੋ ॥ ਭਲੀ ਭਾਂਤਿ ਸੋ ਖੇਤ ਮੋ ਪਾਵ ਰੋਪਯੋ ॥
There in great fury, a warrior Hari Chand, very skillfully took his position in the battlefield.

ਮਹਾ ਕ੝ਰੋਧ ਕੈ ਤੀਰ ਤੀਖੇ ਪ੝ਰਹਾਰੇ ॥ ਲਗੈ ਜੌਨਿ ਕੇ ਤਾਹਿ ਪਾਰੇ ਪਧਾਰੇ ॥੧੨॥
He discharged sharp arrows in great rage and whosoever was struck, left for the other world.12.

ਰਸਾਵਲ ਛੰਦ ॥
RASAAVAL STANZA

ਹਰੀਚੰਦ ਕਰ੝ਧੰ ॥ ਹਨੇ ਸੂਰ ਸ੝ਧੰ ॥
Hari Chand (Handooria) in great fury, killed significant heroes.

ਭਲੇ ਬਾਣ ਬਾਹੇ ॥ ਬਡੇ ਸੈਨ ਗਾਹੇ ॥੧੩॥
He shot skillfully a volley of arrows and killed a lot of forces.13.

ਰਸੰ ਰ੝ਦ੝ਰ ਰਾਚੇ ॥ ਮਹਾ ਲੋਹ ਮਾਚੇ ॥
He was absorbed in dreadful feat of arms.

ਹਨੇ ਸਸਤ੝ਰ ਧਾਰੀ ॥ ਲਿਟੇ ਭੂਪ ਭਾਰੀ ॥੧੪॥
Armed warriors were being killed and great kings were falling on the ground.14.

ਤਬੈ ਜੀਤਮੱਲੰ ॥ ਹਰੀਚੰਦ ਭਲੰ ॥ ਹ੝ਰਿਦੈ ਝਂਚ ਮਾਰਿਓ ॥ ਸ੝ ਖੇਤ ਉਤਾਰਿਓ ॥੧੫॥
Then Jit Mal aimed and struck Hari Chand bhalla down to the ground with his spear.15.

ਲਗੇ ਬੀਰ ਬਾਣੰ ॥ ਰਿਸਿਯੋ ਤੇਜਿ ਮਾਣੰ ॥
The warriors struck with arrows became red with blood.

ਸਮ੝ਹ ਬਾਜ ਡਾਰੇ ॥ ਸ੝ਵਰਗੰ ਸਿਧਾਰੇ ॥੧੬॥
Their horses fell and they left for heavens.16.

ਭ੝ਜੰਗ ਪ੝ਰਯਾਤ ਛੰਦ ॥
BHUJANG PRAYAAAT STANZA

ਖ੝ਲੈ ਖਾਨ ਖੂਨੀ ਖ੝ਰਾਸਾਨ ਖਗੰ ॥ ਪਰੀ ਸਸਤ੝ਰ ਧਾਰੰ ਉਠੀ ਝਾਲ ਅਗੰ ॥
In the hands of blood-thirsty Khans, there were the Khorasan swords, whose sharp edges flashed like fire.

ਭਈ ਤੀਰ ਭੀਰੰ ਕਮਾਣੰ ਕੜਕੇ ॥ ਗਿਰੇ ਬਾਜ ਤਾਜੀ ਲਗੇ ਧੀਰ ਧਕੇ ॥੧੭॥
The bows shooting volleys of arrows twanged, the splendid horses fell because of the heavy blows.17.

ਬਜੀ ਭੇਰਿ ਭ੝ੰਕਾਰ ਧ੝ਕੇ ਨਗਾਰੇ ॥ ਦ੝ਹੂੰ ਓਰ ਤੇ ਬੀਰ ਬੰਕੇ ਬਕਾਰੇ ॥
The trumpets sounded and the musical pipes were played, the brave warriors thundered from both sides.

ਕਰੇ ਬਾਹ੝ ਆਘਾਤ ਸਸਤ੝ਰੰ ਪ੝ਰਹਾਰੰ ॥ ਡਕੀ ਡਾਕਣੀ ਚਾਂਵਡੀ ਚੀਤਕਾਰੰ ॥੧੮॥
And with their strong arms struck (the enemy), the witches drank blood to their fill and produced dreadful sounds.18.

ਦੋਹਰਾ ॥
DOHRA

ਕਹਾ ਲਗੇ ਬਰਨਨ ਕਰੋਂ ਮਚਿਯੋ ਜ੝ਧ੝ ਅਪਾਰ ॥
How far should I describe the great battle?

ਜੇ ਲ੝ਝੇ ਜ੝ਝੇ ਸਬੈ ਭਜੇ ਸੂਰ ਹਜਾਰ ॥੧੯॥
Those who fought attained martyrdom, thousand fled away. 19.

ਭ੝ਜੰਗ ਪ੝ਰਯਾਤ ਛੰਦ ॥
BHUJANG PRAYAAT STANZA

ਭਜਿਯੋ ਸਾਹ ਪਹਾੜ ਤਾਜੀ ਤ੝ਰਿਪਾਯੰ ॥ ਚਲਿਯੋ ਬੀਰੀਯਾ ਤੀਰੀਯਾ ਨ ਚਲਾਯੰ ॥

The hill-chief spurred his horse and fled, the warriors went away without discharging their arrows.

ਜਸੋ ਡੱਢਵਾਲੰ ਮਧ੝ਕਰ ਸ੝ ਸਾਹੰ ॥ ਭਜੇ ਸੰਗਿ ਲੈ ਕੇ ਸ੝ ਸਾਰੀ ਸਿਪਾਹੰ ॥੨੦॥

The chiefs of Jaswal and Dadhwal, who were fighting (in the field), left with all their soldiers.20.

ਚਿਕ੝ਰਤ ਚੋਪਿਯੋ ਚੰਦ ਗਾਜੀ ਚੰਦੇਲੰ ॥ ਹਠੀ ਹਰੀਚੰਦੰ ਗਹੇ ਹਾਥ ਸੇਲੰ ॥

The Raja of Chandel Gaji was perplexed, when the tenacious Hari Chand caught hold of the spear in his hand.

ਕਰਿਓ ਸ੝ਆਮਿ ਧਰਮੰ ਮਹਾ ਰੋਸ ਰਝਿਯੰ ॥ ਗਿਰਿਓ ਟੂਕ ਟੂਕ ਹ੝ਵੈ ਇਸੋ ਸੂਰ ਜ੝ਝਿਯੰ ॥੨੧॥

He was filled with great fury, fulfilling his duty as a general; those who came in front of him, were cut into pieces and fell (in the field).21.

ਤਹਾ ਖਾਨ ਨੈਜਾਬਤੋ ਆਨ ਕੈ ਕੈ ॥ ਹਨਿਓ ਸਾਹ ਸੰਗ੝ਰਾਮ ਕੌ ਸਸਤ੝ਰ ਲੈ ਕੈ ॥

Then Najabat Khan came forward and struck Sango Shah with his weapons.

ਕਿਤੈ ਖਾਨ ਬਾਨੀਨ ਹੂੰ ਅਸਤ੝ਰ ਝਾਰੇ ॥ ਸਹੀ ਸਾਹ ਸੰਗ੝ਰਾਮ ਸ੝ਰਗੰ ਸਿਧਾਰੇ ॥੨੨॥

Several skillful Khans fell on him with their arms and sent Shah Sangram to heaven.22.

ਦੋਹਰਾ ॥
DOHRA

ਮਾਰਿ ਨਜਾਬਤ ਖਾਨ ਕੋ ਸੰਗੋ ਜ੝ਝੈ ਜ੝ਝਾਰ ॥

The brave warrior Sago Shah fell down after killing Najbat Khan.

ਹਾ ਹਾ ਇਹ ਲੋਕੈ ਭਇਓ ਸ੝ਰਗ ਲੋਕ ਜੈਕਾਰ ॥੨੩॥

There were lamentations in his world and rejoicing in heaven.23.

ਭ੝ਜੰਗ ਪ੝ਰਯਾਤ ਛੰਦ ॥

BHUJANG STANZA

ਲਖੇ ਸਾਹ ਸੰਗ੝ਰਾਮ ਜ੝ਝੇ ਜ੝ਝਾਰੰ ॥ ਤਵੰ ਕੀਟ ਬਾਣੰ ਕਮਾਣੰ ਸੰਭਾਰੰ ॥

When this lowly person saw Shah Sangram falling (while fighting bravely) he held aloft his bow and arrows.

ਹਨਿਯੋ ਝਕ ਖਾਨੰ ਖਿਆਲੰ ਖਤੰਗੰ ॥ ਡਸਿਯੋ ਸਤ੝ਰ੝ ਕੋ ਜਾਨ੝ ਸਯਾਮੰ ਭ੝ਜੰਗੰ ॥੨੪॥

He, fixing his gaze on a Khan, shot an arrow, which stung the enemy like a black cobra, who (the Khan) fell down.24.

ਗਿਰਿਯੋ ਭੂਮ ਸੋ ਬਾਣ ਦੂਜੋ ਸੰਭਾਰਯੋ ॥ ਮ੝ਖੰ ਭੀਖਨੰ ਖਾਨ ਕੇ ਤਾਨਿ ਮਾਰਯੋ ॥

He drew out another arrow and aimed and shot it on the face of Bhikhan Khan.

ਭਜਿਯੋ ਖਾਨ ਖੂਨੀ ਰਹਿਯੋ ਖੇਤਿ ਤਾਜੀ ॥ ਤਜੇ ਪ੝ਰਾਣ ਤੀਜੇ ਲਗੇ ਬਾਣ ਬਾਜੀ ॥੨੫॥

The bloody Khan fled away leaving his horse in the field, who was killed with the third arrow.25.

ਛ੝ਟੀ ਮੂਰਛਨਾ ਹਰੀਚੰਦੰ ਸੰਭਾਰੇ ॥ ਗਹੇ ਬਾਣ ਕਾਮਾਨ ਭੇ ਝਂਚ ਮਾਰੇ ॥

After regaining consciousness from the swoon, Hari Chand shot his arrows with unerring aim.

ਲਗੇ ਅੰਗ ਜਾ ਕੇ ਰਹੇ ਨਾ ਸੰਭਾਰੰ ॥ ਤਨੰ ਤਿਆਗ ਤੇ ਦੇਵਲੋਕੰ ਪਧਾਰੰ ॥੨੬॥

Whosoever was struck, fell down unconscious, and leaving his body, went to the heavenly abode.26.

ਦ੝ਯੰ ਬਾਨ ਖੈਂਚੇ ਇਕੰ ਬਾਰਿ ਮਾਰੇ ॥ ਬਲੀ ਬੀਰ ਬਾਜੀਨ ਤਾਜੀ ਬਿਦਾਰੇ ॥

He aimed and shot two arrows at the same time and did not care for the selection of his target.

ਜਿਸੈ ਬਾਨ ਲਾਗੈ ਰਹੈ ਨ ਸੰਭਾਰੰ ॥ ਤਨੰ ਬੇਧਿ ਕੈ ਤਾਹਿ ਪਾਰੰ ਸਿਧਾਰੰ ॥੨੭॥

Whosoever was struck and pierced by his arrow, went straight to the other world.27.

ਸਭੈ ਸ੝ਵਾਮ ਧਰਮੰ ਸ੝ ਬੀਰੰ ਸੰਭਾਰੇ ॥ ਡਕੀ ਡਾਕਣੀ ਭੂਤ ਪ੝ਰੇਤੰ ਬਕਾਰੇ ॥

The warriors remained true to their duty in the field, the witches and ghosts drank blood to their fill and raised shrill voices.

ਹਸੇ ਬੀਰ ਬੈਤਾਲ ਔ ਸ੝ੱਧ ਸਿੱਧੰ ॥ ਚਵੀ ਚਾਵਡੀਯੰ ਉਡੀ ਗਿਧ ਬ੝ਰਿਧੰ ॥੨੮॥

The Birs (heroic spirits), Baitals (ghosts) and Siddhs (adepts) laughed, the witches were talking and huge kites (raptors) were flying (for meat).28.

ਹਰੀਚੰਦ ਕੋਪੇ ਕਮਾਣੰ ਸੰਭਾਰੰ ॥ ਪ੝ਰਥਮ ਬਾਜੀਯੰ ਤਾਣ ਬਾਣੰ ਪ੝ਰਹਾਰੰ ॥

Hari Chand, filled with rage, drew out his bow, he aimed and shot his arrow, which struck my horse.

ਦ੝ਤੀਯ ਤਾਕ ਕੈ ਤੀਰ ਮੋ ਕੌ ਚਲਾਯੰ ॥ ਰਖਿਓ ਦਈਵ ਮੈ ਕਾਨ ਛ੝ਵੈ ਕੈ ਸਿਧਾਯੰ ॥੨੯॥

He aimed and shot the second arrow towards me, the Lord protected me, his arrow only grazed my ear. 29.

ਤ੝ਰਿਤੀਯ ਬਾਣ ਮਾਰਿਯੋ ਸ੝ ਪੇਟੀ ਮਝਾਰੰ ॥ ਬਿਧਿਅੰ ਚਿਲਕਤੰ ਦ੝ਆਲ ਪਾਰੰ ਪਧਾਰੰ ॥

His third arrow penetrated deep into the buckle of my waist-belt.

ਚ੝ਭੀ ਚਿੰਚ ਚਰਮੰ ਕਛੂ ਘਾਇ ਨ ਆਯੰ ॥ ਕਲੰ ਕੇਵਲੰ ਜਾਨ ਦਾਸੰ ਬਚਾਯੰ ॥੩੦॥

Its edge touched the body, but did not cause a wound, the Lord saved his servent.30.

ਰਸਾਵਲ ਛੰਦ ॥

RASAAVAL STANZA

ਜਬੈ ਬਾਣ ਲਾਗਯੋ ॥ ਤਬੈ ਰੋਸ ਜਾਗਯੋ ॥

When the edge of the arrow touched my body, it kindled my resentment.

ਕਰੰ ਲੈ ਕਮਾਣੰ ॥ ਹਨੰ ਬਾਣ ਤਾਣੰ ॥੩੧॥

I took the bow in my hand and aimed and shot the arrow.31.

ਸਬੈ ਬੀਰ ਧਾਝ ਸਰੋਘੰ ਚਲਾਝ ॥

All the warriors fled, when a volley of arrow was showered.

ਤਬੈ ਤਾਕਿ ਬਾਣੰ ॥ ਹਨਯੋ ਝਕ ਜ੝ਆਣੰ ॥੩੨॥

Then I aimed the arrow on a warrior and killed him.32.

ਹਰੀਚੰਦ ਮਾਰੇ ॥ ਸ੝ ਜੋਧਾ ਲਤਾਰੇ ॥

Hari Chand was killed and his brave soldiers were trampled.

ਸ੝ ਕਾਰੋੜ ਰਾਯੰ ॥ ਵਹੈ ਕਾਲ ਘਾਯੰ ॥੩੩॥

The chief of Kot Lehar was seized by death.33.

ਰਣੰ ਤਿਆਗਿ ਭਾਗੇ ॥ ਸਬੈ ਤ੝ਰਾਸ ਪਾਗੇ ॥ The hill-men fled from the battlefield, all were filled with fear.

ਭਈ ਜੀਤ ਮੋਰੀ ॥ ਕ੝ਰਿਪਾ ਕਾਲ ਕੇਰੀ ॥੩੪॥

I gained victory through the favour of the Eternal Lord (KAL).34.

ਰਣੰ ਜੀਤਿ ਆਝ ॥ ਜਯੰ ਗੀਤ ਗਾਝ ॥

We returned after victory and sang songs of triumph.

ਧਨੰ ਧਾਰ ਬਰਖੇ ॥ ਸਬੈ ਸੂਰ ਹਰਖੇ ॥੩੫॥

I showered wealth on the warriors, who were full of rejoicings.35.

ਦੋਹਰਾ ॥

DOHRA

ਜ੝ਧ ਜੀਤ ਆਝ ਜਬੈ ਟਿਕੈ ਨ ਤਿਨ ਪ੝ਰ ਪਾਂਵ ॥

When I returned after victory, I did not remain at Paonta.

ਕਾਹਲੂਰ ਮੈਂ ਬਾਂਧਿਯੋ ਆਨ ਆਨੰਦਪ੝ਰ ਗਾਂਵ ॥੩੬॥

I came to Kahlur and established the village Anandpur.36.

ਜੇ ਜੇ ਨਰ ਤਹ ਨ ਭਿਰੇ ਦੀਨੇ ਨਗਰ ਨਿਕਾਰ ॥

Those, who did not join the forces, were turned out from the town.

ਜੇ ਤਿਹ ਠਉਰ ਭਲੇ ਭਿਰੇ ਤਿਨੈ ਕਰੀ ਪ੝ਰਤਿਪਾਰ ॥੩੭॥

And those who fought bravely were patronized by me 37.

ਚੌਪਈ ॥

CHAUPAI

ਬਹ੝ਤ ਦਿਵਸ ਇਹ ਭਾਂਤਿ ਬਿਤਾਝ ॥ ਸੰਤ ਉਬਾਰਿ ਦ੝ਸਟ ਸਭ ਘਾਝ ॥

Many days passed in this way, the saints were protected and the wicked persons were killed.

ਟਾਂਗ ਟਾਂਗ ਕਰਿ ਹਨੇ ਨਿਦਾਨਾ ॥ ਕੂਕਰ ਜਿਮਿ ਤਿਨ ਤਜੇ ਪਰਾਨਾ ॥੩੮॥

The tyrants were hanged, ultimately killed they breathed their last like dogs.38.

ਇਤਿ ਸ੝ਰੀ ਬਚਿਤ੝ਰ ਨਾਟਕ ਗ੝ਰੰਥੇ ਭੰਗਾਣੀ ਜ੝ੱਧ ਬਰਨਨੰ ਨਾਮ ਅਸਟਮੋ ਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤ੝ ਸ੝ਭਮ ਸਤ੝ ॥੮॥ ਅਫਜੂ ॥੩੨੦॥

End of the Eighth Chapter of BACHITTAR NATAK entitled `Description of the Battle of Bhangani.`8.320.


Dasam Granth     |     Bachitar Natak     |     Bachitar Natak index

1. Akal Purakh | 2. Ancestry | 3. Descendants | 4. Vedas & Offering | 5. Spiritual Rulers | 6. My Coming | 7. Birth of Poet | 8. Bhangani Battle | 9. Nadaun Battle | 10. Khanzada | 11. Hussaini & Kirpal | 12. Jujhar Singh | 13. Mughal Shahzada | 15. Supplication